تا آنجا كه مىفرمايد : ( و گواهى مىدهم ) كه كارهاى بندگان خدا ، آفريده خداست ، يعنى اندازهگيريش با خداست نه پيدايش آن ، و خداوند آفريننده هر چيز است ، نبايد قائل به جبر و نه تفويض باشد .
( و معتقد باشد كه ) خداوند بى گناه را به گناه گنهكار نگيرد ، و كودكان را به گناهان پدران نيز عذاب نفرمايد ، و هيچ كس بار ديگرى را نكشد ، و انسان را بهرهاى نيست مگر آنچه بكوشد .
و خداى عزّ و جل ببخشد و تفضّل فرمايد ، و ناروا و ستم نمىكند زيرا از آن منزّه است .
و خداوند واجب نكند پيروى كسى را كه مىداند آنها را گمراه مىكند و از راه به در مىبرد ، و براى پيام خويش برنگزيند ، و از ميان بندگان اختيار نفرمايد كسى را كه بداند به او و عبادتش كفر مى ورزد و بنده شيطان مىشود .
و ( گواهى مىدهم بر ) اينكه اسلام غير از ايمان است ، و هر مؤمنى مسلم است ولى هر مسلمى مؤمن نيست .
و دزد در حين دزدى ، و زناكار در هنگام زنا مؤمن نيست ، و كسانى كه جرمى كرده و بايد حدّ بخورند مسلمانند نه مؤمن و نه كافر ، و خداى عز و جل مؤمن را به دوزخ نبرد چون نويد بهشت به او داده ، و كافر را از دوزخ بيرون نبرد چون وعده آتش و جاويد ماندن در دوزخ به او داده ، اگر شرك به دو ورزند نيامرزد ، و گناه پائينتر از شرك را براى هر كس بخواهد بيامرزد .
و گنهكاران از اهل توحيد بدوزخ مى روند و از آن بيرون مى شوند ، و شفاعت ، آنان را روا باشد و اينكه سراى امروز خانه تقيّه است و اسلام نه سراى كفر و نه ايمان .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 25
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٥