بدون اينكه نيازى به آنها داشته باشد ، و يا براى رسيدن به مقام و منزلتى به اين خلقت محتاج باشد و در اين آفرينش ، در خود ، زيادى يا نقصانى نديد ، آيا اين مطالب را مىفهمى ؟
گفت : بله به خدا ، اى آقاى من .
حضرت ادامه داد : و بدان كه اگر خداوند ، به خاطر نياز و احتياج ، مخلوقات را خلق مىكرد ، فقط چيزهايى را خلق مىكرد كه بتواند از آنها براى برآوردن حاجتش كمك بگيرد ، و نيز در اين صورت شايسته بود كه چندين برابر آنچه خلق كرده بود خلق كند ، زيرا هر قدر اعوان و انصار بيشتر باشند ، شخص كمكگيرنده قوىتر خواهد شد .
سپس سؤال و جواب ميان آن حضرت و عمران صابى به طول انجاميد و آن حضرت وى را در بيشتر پرسشهايش ملزم نمود تا اينكه پايان كار بدان جا انجاميد كه گفت : اى آقاى من ، شهادت مىدهم كه او همانگونه است كه وصفش نمودى ، ولى پرسشى باقى مانده .
فرمود : هر چه مىخواهى پرسش كن .
گفت : دربارهء خداى حكيم مىپرسم كه او در چه چيزى مىباشد ؟ و آيا چيزى او را احاطه نموده است ؟ و آيا از چيزى به چيزى ديگر تغيير مكان مىدهد ؟ يا نيازى به چيزى دارد ؟
فرمود : اين از پيچيدهترين نكاتى است كه مورد پرسش همهء مردم مىباشد ، و افرادى كه دچار كاستى در عقل و علم و فهم هستند آن را نمىفهمند ، و در مقابل ، عقلاى منصف از درك آن عاجز نيستند ، پس خوب در جواب من دقّت كن و آن را بفهم اى عمران .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٠٩