تُراباً ، فَبَعَثَ اللَّهُ تَعالى في وَقْتٍ أَحَبَّ أَنْ يَرى خَلْقُهُ قُدْرَتَهُ نَبِيّاً يُقالُ لَهُ : حِزْقيلُ ، فَدَعاهُمْ فَاجْتَمَعَتْ أَبْدانُهُمْ وَرَجَعَتْ فيها أَرْواحُهُمْ وَقامُوا كَهَيْئَةِ يَوْمِ ماتُوا لا يَفْتَقِدُونَ عَنْ أَعْدادِهِمْ رَجُلًا فَعاشُوا بَعْدَ ذلِكَ دَهْراً طَويلًا .
وَإِنَّ اللَّهَ أَماتَ قَوْماً خَرجُوا مَعَ مُوسى حينَ تَوَجَّهَ إِلى اللَّهِ فَقالُوا : أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً ، فَأَماتَهُمُ اللَّهُ ثُمَّ أَحْياهُمْ . « 1 »
چرا اموات به دنيا باز نمىگردند تا به زندگان خبر بدهند ؟
زنديق به امام صادق - عليه السلام - عرض كرد : چه خوب بود اگر خدا در هر صد سال مردگانى را زنده مىنمود ، تا بيايند و ما از آنها در بارهء گذشتگان سؤال مىنموديم كه چه سرنوشتى پيدا كردند ؟ و پس از مرگ چه ديدند ؟ و با آنها چه كردند ؟ تا انسانها بطور يقين كار كنند و دست به عمل بزنند و بدينطريق شك از بين مىرفت ، و ترديد از دلها زدوده مىشد .
حضرت فرمود : اين سخنان كسانى است كه سخن انبياء و فرستادگان الهى را تكذيب كردهاند و به آنچه از ناحيهء خدا آوردند تصديق نكردند و گفتند : خدا در كتابش بر زبان انبياء از حال ما خبر داده است .
آيا كسى از خدا و فرستادگانش راستگوتر يافت مىشود ؟
و بتحقيق بسيارى از مردگان به دنيا مراجعت كردند ، و زنده شدند ، مانند اصحاب كهف كه خداوند سيصد و نه سال آنها را ميراند سپس آنها را در زمان و عصر قومى زنده كرد ، كه روز قيامت را انكار كردند تا دلايل آنها را باطل كند ، و حجّت خود را بر آنها تمام نمايد ، و قدرت و توانايى خود را به آنها نشان بدهد ، و بدانند كه رستاخيز و قيامت حق است .
و خداوند ارمياى پيامبر را كه شاهد خراب شدن بيت المقدس و اطراف
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 10 ص 175 .