هَلْ يُمْكِنُ أَنْ نُحِبَّ مالَمْ نَرَهُ ؟
عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِيادٍ قالَ : سَمِعْتُ جَعْفَراً - عليه السلام - وَسُئِلَ : هَلْ يَكُونُ أَنْ يُحِبَّ الرَّجُلُ الشَّيءَ وَلَمْ يَرَهُ ؟
قالَ : نَعَمْ .
فَقيلَ لَهُ : مِثْلُ أَيِّ شَيْءٍ ؟
فَقالَ : مِثْلُ اللَّوْنِ مِنَ الطَّعامِ يُوصَفُ لِلْانْسانِ وَلَمْ يَأْكُلْهُ فَيُحِبُّهُ ، وَما أَشْبَهَ ذلِكَ مِثْلُ الرَّجُلِ يُحِبُّ الشَّيْءَ يَذْكُرُ لِأَصْحابِه ، وَمالك أَكْثَر مِمَّا تَدَعُ . « 1 »
آيا ممكن است چيزى را دوست بداريم كه آن را نمىبينيم ؟
مسعدة بن زياد گويد : شنيدم كه از امام صادق - عليه السلام - سؤال شد آيا ممكن است انسان چيزى را دوست بدارد در حالى كه آن را نديده است ؟
فرمود : بله .
سؤال شد : مثل چى ؟
حضرت فرمود : مثل نوعى از خوراكى و غذا و نظير آن كه براى انسان توصيفش كنند ، و هنوز انسان از آن نخورده است ، انسان آن را دوست مىدارد ، با اينكه آن را نديده است ، بلكه تنها وصف آن را شنيده است . و چنانچه در اين مثال تفكر كنى براى تو كافى است .
* توضيح : علّامهء مجلسى - رحمه اللَّه - گويد : شايد غرض سؤال كننده اين است كه انسان گاهى مؤمنى را دوست مىدارد در حالى كه آن را سابقاً نديده است ، كه نظير آن در روايات آمده است .
هامش
( 1 ) - بحار الانوار : ج 58 ص 149 ح 26 .