ما بالُ الْقُرْآنُ لايَبْلى ؟
عَنْ إِبْراهيمَ بْنِ الْعَبَّاسِ ، عَنِ الرِّضا ، عَنْ أَبيهِ - عليهم السّلام - : أَنَّ رَجُلًا يَسْأَلُ أَبا عَبْدِاللَّه - عليه السّلام - ما بالُ الْقُرْآنُ لا يَزْدادُ عَلَى النَّشْرِ وَالدَّرْسِ إِلَّا غَضاضَةً ( أيِ الطَّراوَةَ ) ؟
فَقالَ : لِأَنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَتَعالى لَمْ يَجْعَلْهُ لِزَمانٍ دُونَ زَمانٍ ، وَلا لِناسٍ دُونَ ناسٍ ، فَهُوَ في كُلِّ زَمانٍ جَديدٍ ، وَعِنْدَ كُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ . « 1 »
چرا قرآن كهنه نمىشود ؟
ابراهيم بن العباس از امام رضا - عليه السّلام - از پدرانش نقل نمود كه :
شخصى از امام صادق - عليه السلام - سؤال كرد : به چه علّت قرآن كريم هر چه تكرار و خوانده مىشود روز بروز تازهتر جلوه مىكند ؟
حضرت فرمود : زيرا خداوند آن را براى زمانى دون زمانى و مردمى دون مردمى ( يعنى زمان و مردم خاصى ) قرار نداده است ، و لهذا همواره و در هر زمان تازه و نزد هر قومى تا روز قيامت جديد است .
هامش
( 1 ) - عيون أخبار الرضا - عليه السّلام - : 239 ، بحار الأنوار : ج 17 ص 213 ح 18 .