ابن حنظله گويد : پرسيدم : اگر هر دو چيز با حاكمان عامّه موافق باشند چطور ؟
فرمود : چون چنين شد صبر كن تا امامت را ملاقات كنى ، زيرا توقّف در هنگام شبهه ( و مرتكب نشدن امور مشتبهه ) بهتر از آن است كه انسان خودش را به مهلكه بياندازد .
قُلْتُ : فَإِنْ كانَ الْخَبَرانِ عَنْكُما مَشْهُورَيْنِ قَدْ رَواهُمَا الثِّقاةُ عَنْكُمْ ؟
قالَ : « يُنْظَرُ فَما وافَقَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتابِ وَالسُّنَّةِ وَخالَفَ الْعامَّةِ فَيُؤْخَذُ بِهِ ، وَيُتْرَكُ ما خالَفَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتابِ وَالسُّنَّةِ وَوافَقَ الْعامَّةِ » .
ابن حنظله گويد : پرسيدم : اگر هر دو حديث مشهور باشند و معتمدين از شما روايت كرده باشند ( چه بايد كرد ) ؟
فرمود : بايد توجّه شود هر كدام مطابق قرآن و سنّت و مخالف عامّه باشد اخذ شود ، و آنكه مخالف قرآن و سنّت و موافق عامّه باشد رها شود .
قُلْتُ : جُعِلْتُ فِداكَ ؛ أَرأَيْتَ إِنْ كانَ الْفَقِيهانِ عَرِفا حُكْمَهُ مِنَ الْكِتابِ وَالسُّنَّةِ ، وَوَجَدْنا أَحَدَ الْخَبَرَيْنِ مُوافِقاً لِلْعامَّةِ ، وَالْآخَرَ مُخالِفاً لَهُمْ ، بِأَيّ مِنَ الْخَبَرَيْنِ يُؤْخَذُ ؟
قالَ : « ما خالَفَ الْعامَّةَ فَفِيهِ الرَّشادُ » .
ابن حنظله گويد : پرسيدم : فدايت شوم ؛ اگر هر دو فقيه حكم را از قرآن و سنّت به دست آورده باشند ، ولى يكى از دو خبر موافق عامّه و ديگرى را مخالف با آنها باشد به كدام خبر عمل شود ؟
فرمود : آنكه مخالف عامّه است چرا كه رشد در عمل كردن به آن است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 23
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٣