فكلّما طلقت انقطع عرق من سرّة الصبيّ فأصابها ذلك الوجع ، ويده على سرّته حتّى يقع على الأرض ويده مبسوطة ، فيكون رزقه حينئذٍ من فيه « 1 » .
ابو حمزه گويد : از امام باقر عليه السلام در مورد چگونگى آفرينش پرسيدم .
حضرت فرمود : خداوند متعال هنگامى كه مخلوقات را از گلى آفريد آن را همانند سازنندهء تير ساخت « 2 » . پس مسلمان را خلق فرمود و آن را سعيد قرار داد و كافر را شقى و بدبخت قرار داد .
هنگامى كه نطفه ( در رحم ) قرار مىگيرد فرشتگان آن را مىگيرند و صورت مىدهند ، سپس مىپرسند : پروردگارا ! آيا پسر قرار دهيم يا دختر ؟
خداوند متعال هر كدام كه مىخواهد ، فرمايد .
آنان مىگويند : « تبارك اللَّه أحسن الخالقين » .
آنگاه در رحم مادرش قرار مىدهند و نه روز در آن بوده و در هر رگ و بندى از آن تردّد مىنمايند ، و بر رحم سه قفل است : يكى در قسمت بالاى آن در جايى كه نزديك بالاى ناف از طرف راست است ، و ديگرى در وسط آن در بخش پايينى رحم ، پس از نه روز جنين در قفل بالايى قرار داده مىشود و سه ماه در آنجا مىماند و در اين موقع است كه ويار بر زن حامله عارض مىشود و تهوّع دامنگيرش مىگردد .
سپس به قفل وسطى آورده مىشود و سه ماه نيز در آنجا مىماند ، و ناف كودك و عروق او با عروق زن بسته مىگردد كه همهء مواد غذايى از خوردنى و آشاميدنى از اين رگها وارد بدن كودك مىشود .
سپس به قفل پايينى آورده مىشود و سه ماه نيز در آنجا مىماند كه مجموعش نه ماه مىشود ، در اين هنگام درد زايمان آغاز مىشود ، هر دردى كه زن مىدهد رگى از ناف بچّه بريده مىشود و موقع زايمان دست بچّه بر نافش است تا اين كه بر زمين افتد و دستش باز مىشود كه در اين صورت روزى او از طريق دهانش مىباشد .
هامش
( 1 ) بحار الأنوار : ج 57 ص 363 ح 57 ، عن الكافي .
( 2 ) - علّامهء مجلسى رحمه الله مىفرمايد : شايد كلمهء « قدّاح » با تشديد دال است به معناى : سازندهء تير ، يعنى خداوند مانند او به ساختن آدمى پرداخت .