پس هرچه مىبينى از شيعيان ما كه به گناهانى از قبيل زنا ، لواط ، ترك نماز ، روزه ، حج و جهاد و خيانت در امانت يا انجام يكى از گناهان كبيره ؛ همهء اينها از طينت ناصبى و عنصر اوست كه به طينت شيعهء ما مخلوط شده ، زيرا آن از سنخ ناصبى است ، و عنصر و طينت او ارتكاب گناهان ، فواحش و كبائر است .
و هر عملى را كه در ناصبى مىبينى از قبيل مواظبت نمودن او بر نماز ، روزه ، زكات ، حج ، جهاد و انواع نيكيها ، پس همهء اينها از طينت مؤمن و سنخ اوست كه به طينت ناصبى مخلوط شده ، زيرا اين اعمال نيك از سنخ مؤمن است و عنصر و طينت او كسب حسنات و انجام خيرات و اجتناب از گناهان است .
پس هنگامى كه همهء اين اعمال بر خداى متعال عرضه مىشود ، مىفرمايد : من ( خداى ) عادلى هستم كه ستم روا نمىدارم ، و منصفى هستم كه ظلم نمىكنم ، و حاكمى هستم كه در حكم ستم و افراط نمىنمايم ، اعمال بدى كه مؤمن مرتكب شده به سنخ ناصب و طينت او ملحق نماييد ، و اعمال خوبى كه ناصب كسب كرده به سنخ مؤمن و طينت او ملحق كنيد ، هر كدام را به اصل خودش برگردانيد ، زيرا همانا من خدايى هستم كه جز من معبود ديگرى نيست ، آگاه به راز و نهان هستم ، و من از دلهاى بندگانم آگاهم ، بر آنان جور نكرده و ستم روا نمىدارم ، و كسى را ( با جبر بر عملى ) ملزم نمىكنم جز آن كه قبل از آفرينش او ، از او شناخته و مىدانم .
آنگاه امام باقر عليه السلام فرمود : اى ابراهيم ! اين آيه را بخوان .
عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! كدام آيه را ؟
فرمود : فرمايش خدا كه مىفرمايد : « گفت : پناه بر خدا كه ما جز كسى را كه متاع خودمان را در نزد او يافتهايم ، بگيريم ، در آن صورت ، ما از ستمگران خواهيم بود » .
اين آيه در ظاهر همان است كه مىفهميد ، سوگند به خدا ؛ باطن آيه عيناً همان است كه بيان كردم .
اى ابراهيم ! همانا براى قرآن ظاهر و باطن ، محكم و متشابه وناسخ و منسوخى است .
آنگاه فرمود : اى ابراهيم ! به من بگو هنگامى كه خورشيد طلوع مىكند و شعاع و
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 484
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٨٤