معه ، وإن كان نائياً عنه ، وأمّا الآخرة ؛ فهي دار القرار « 1 » .
ابو محمود نامهء مفصّلى خدمت امام باقر عليه السلام نوشت ، حضرت در پاسخ قسمتى از آن مرقوم فرمود :
اما دنيا ؛ پس ما در آن ، در شهرها از هم جدا افتادهايم ، و ليكن هركسى طبق ميل صاحبش باشد ، و به روش او باشد ، با اوست ، گرچه از او دور باشد ، و اما آخرت ؛ پس آن خانه قرار و آرامش است .
87 / 87 - عن أبي عبداللَّه القزويني قال : سألت أبا جعفر محمّد بن عليّ عليهما السلام فقلت : لأيّ علّة يولد الإنسان هاهنا ويموت في موضع آخر ؟
قال : إنّ ( لأنّ ) اللَّه تبارك و تعالى لمّا خلق خلقه خلقهم من أديم الأرض فيرجع ( فمرجع ) كلّ إنسان إلى تربته « 2 » .
ابو عبداللَّه قزوينى گويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : چرا انسان در يك جا متولّد و در جاى ديگر مىميرد ؟
حضرت فرمود : زيرا خداى متعال وقتى آفريدگان خود را آفريد از ( خاك ) روى زمين آفريد ، پس بازگشت هر انسانى به مقام و مرتبه خويشتن است ( يعنى از آن خاكى كه آفريده شده بر همان نيز برمىگردد ) .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 65 ص 140 ح 83 ، عن تنبيه الخواطر .
( 2 ) - بحار الأنوار : ج 60 ص 358 ح 45 ، عن العلل : ج 1 ص 290 .