قال : فرأى هشام أنّه قد ظفر به ، فقال : اللَّه أكبر ، اذهب إليه فقل له : ما أشغلهم عن الأكل والشرب يومئذ ؟
فقال له أبو جعفر عليه السلام : هم في النار يومئذ أشغل و لم يشغلوا عن أن قالوا :
أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
« 1 » ، فسكت هشام لا يرجع كلاماً « 2 » .
عبدالرحمان بن عبداللَّه زهرى گويد :
هشام بن عبدالملك حج نمود ، پس در حالى كه به دوش غلام خود سالم تكيه داده بود وارد مسجد الحرام شد ، و امام باقر عليه السلام در مسجد نشسته بودند ، سالم به او گفت : اى امير مؤمنان ! اين محمّد بن على بن الحسين است .
هشام گفت : همان كسى كه اهل عراق شيفتهء او هستند ؟
گفت : آرى .
گفت : برو به او بگو : امير مؤمنان ! ! به تو مىگويد : مردم در روز قيامت تا از حساب فارغ شوند چه مىخورند ؟ و چه مىآشامند ؟
امام باقر عليه السلام فرمود : مردم بر مكانى كه مانند قرص نان پاكيزه است محشور مىشوند . در آن ، رودهايى جارى است ، مىخورند و مىآشامند تا از حساب فارغ شوند .
راوى گويد : هشام ديد كه حضرت بر او پيروز شد و پاسخ او را داد ، گفت : اللَّه اكبر ، برو نزد او و بگو : در آن روز مردم را چه چيزى از خوردن و آشاميدن مشغول مىنمايد ؟
امام باقر عليه السلام فرمود : آنان كه در آتشاند بيشتر مشغول هستند و عذاب آتش آنها را مشغول نمىكند تا اين كه مىگويند : « مقدارى آب يا از آنچه خدا روزيتان كرده ، به ما ببخشيد » .
( در اين هنگام ) هشام ساكت شد و ديگر سخنى نگفت .
67 / 67 - عن الثمالي قال : سئل أبو جعفر عليه السلام عن قول اللَّه :
وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ
هامش
( 1 ) - الأعراف : 50 .
( 2 ) - بحار الأنوار : ج 7 ص 105 ح 21 ، عن الاحتجاج .