قال : العابد للَّهفي الحالين حتّى يأتيه اليقين .
فقلت : فمن السابق منكم بالخيرات ؟
قال : من دعا واللَّه إلى سبيل ربّه ، وأمر بالمعروف و نهى عن المنكر و لم يكن للمضلّين عضداً ولا للخائنين خصيماً ، و لم يرض به حكم الفاسقين إلّامن خاف على نفسه ودينه و لم يجد أعواناً « 1 » .
بيان : قوله : في الحالين أي في الشدّة والرّخاء ، أو في حال غلبة أهل الحقّ وحال غلبة أهل الباطل .
ثمالى گويد : در مسجدالحرام در محضر امام باقر عليه السلام نشسته بودم ، ناگاه دو نفر از اهالى بصره پيش آمده و گفتند : اى فرزند رسول خدا ! ما مىخواهيم دربارهء مسألهاى از تو سؤال كنيم .
حضرت فرمود : از هرچه دوست داريد بپرسيد .
گفتند : ما را از معنى فرمايش خدا كه مىفرمايد : « آنگاه اين كتاب ( آسمانى ) را به گروهى از بندگان برگزيدهء خود به ميراث داديم ؛ ( اما ) از ميان آنها ، برخى به خود ستم كردند ، و برخى ديگر مقتصد و ميانهرو بودند ، و برخى ديگر به اذن خدا در خيرات و نيكيها ( از همه ) سبقت و پيشى گرفتند ، و اين همان فضيلت بزرگ است » آگاه فرما .
حضرت فرمود : اين آيات در حقّ ما اهل بيت نازل شده است .
ابو حمزه گويد : عرض كردم : پدر و مادرم به فدايت ؛ ظالم به نفس از شما خانواده چه كسى مىتواند باشد ؟
حضرت فرمود : كسى كه حسنات او با گناهانش برابر باشد از ما اهل بيت ، او به خود ظلم نموده است .
عرض كردم : مقتصد از شما كيست ؟
فرمود : كسى كه خدا را در دو حال ( سختى و رفاه ) عبادت مىكند تا اين كه يقين حاصلش شود ( شايد منظور از يقين يعنى تا مرگ او فرا رسد ) .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 23 ص 215 ح 4 ، عن معاني الأخبار .