تأخذه سنة ولا نوم ، له ما في السماوات و ما في الأرض و ما بينهما و ما تحت الثرى « 1 » .
ابو بصير گويد : مردى خدمت امام باقر عليه السلام شرفياب شد و عرض كرد : اى ابا جعفر ! به من بگو پروردگارت از كى بوده است ؟
حضرت فرمود : واى بر تو ؛ به چيزى كه در زمانى نبوده گويند : از كى بوده ؟
همانا پروردگار من - تبارك و تعالى - هميشه بوده ، و زنده است بدون چگونگى ، و براى او « بود » ، نيست ، زيرا اين چگونگى است ، و براى او « شد » نيست كه كجاست ، و در چيزى نيست ، و بر چيزى قرار ندارد ، و براى منزلت خود مكانى پديد نياورده است ، و پس از آن كه چيزها را آفريد نيرومند نگشت ، و پيش از آن كه چيزى بيافريند ، ناتوان نبود . و پيش از آن كه چيزى پديد آورد ، ترسان نبود . و به چيزى كه بوجود مىآورد مانند و شبيه نيست ، و پيش از آفريدنش از ملك و سلطنت جدا نبود ، و پس از رفتن آفريدگان نيز از آن جدا نيست .
هميشه زنده است بدون زندگى جداى از ذاتش ، و پيش از آن كه چيزى بيافريند پادشاهى توانا است ، و پس از ايجاد جهان هستى پادشاهى مقتدر است ، براى او چگونگى و مكان و حدّى نيست ، و به وسيلهء شباهت به چيزى شناخته نمىشود ، و از طولانى ماندن پير نمىشود .
او از چيزى نمىترسد ، و چيزى او را نمىترساند ، بلكه تمام اشيا از ترس او قالب تهى مىكنند .
او زنده است ، بدون زندگى پديد آمده ، و ( بدون ) بود قابل وصف ، و چگونگى محدودى ، و ( بدون ) اثرى كه مؤثّر شود ، و مكانى كه مجاور چيزى باشد ، بلكه زندهاى است كه ( با آثار قدرت ) شناخته شده ، و پادشاهى كه هميشه قدرت دارد ، آنچه مىخواهد به مشيّت خود پديد آورد ، نه محدود است نه داراى اجزاء ، و نه فانى مىگردد .
او سرآغاز هستى بدون كيفيّت است ، و انجام هستى بدون مكان است ، همه
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 4 ص 299 ح 68 ، عن التوحيد .