الّذي كان يكلّمه « 1 » .
فضيل گويد : محضر امام باقر عليه السلام عرضه داشتم : قربانت گردم ؛ به ما نقل شده كه شخصى از خاندان جعفر پرچمى بدست مىگيرد ( و قيام مىكند ) و همچنين دو نفر از خاندان عبّاس نيز پرچمى بدست مىگيرند ، آيا در اين مورد شما چيزى مىدانيد ؟
حضرت فرمود : امّا در مورد خاندان جعفر ؛ اين كه آنها چيزى نداشته و به سوى چيزى قيام نمىكنند .
ولى خاندان عبّاس ؛ حكومتى دارند كه در آن ، دور را نزديك و نزديك را دور مىسازند . در حكومت آنها ، سختى است و آسانى نيست ، تا آنجا كه اگر از مكر خدا در امان ، و از عقاب الهى در ايمن باشند فريادى مىزنند و همه اموال را جمع مىكنند و همهء مردان را مانع مىشوند ، و اين است فرمايش خداوند متعال كه مىفرمايد : « تا زمانى كه زمين ، زيبايى خود را يافته و آراسته مىگردد » .
عرض كردم : قربانت گردم ؛ چه موقع اين كار انجام مىپذيرد ؟
فرمود : در اين مورد وقتى به ما نرسيده است ، ولى هنگامى كه براى شما چيزى مىگوييم ، آن همانگونه كه ما مىگوييم خواهد شد پس بگوييد : خدا و پيامبر او ، راست مىگويند ، و اگر بر خلاف آن شد ، باز بگوييد : خدا و پيامبر او راست مىگويند ، در اين صورت دو مرتبه پاداش داده مىشويد .
ولى هنگامى كه نياز مردم شديد شد ، و فقر به آنها روى آورد ، و برخى از آنها برخى ديگر را منكر شدند در اين موقع است كه بامدادان و شامگاهان منتظر اين امر باشيد .
عرض كردم : قربانت گردم ؛ معناى نياز و فقر را فهميدم ، ولى « انكار كردن مردم برخى ديگر را » يعنى چه ؟
حضرت فرمود : ( يعنى : ) شخصى در مورد نيازى نزد برادرش مىرود ولى با او با غير حالتى كه قبلًا برخورد مىكرد برخورد مىنمايد ، و طور ديگرى با او سخن
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 4 ص 99 ح 8 ، عن تفسير القمّي .