امام زينالعابدين عليه السلام در پاسخ او فرمودند : اى صحابى رسول خدا ! آيا نمىدانى كه خداوند گناهان قبل و بعد جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله را آمرزيد ، ولى ايشان كوشش را رها نكرد و - پدر و مادرم فداى ايشان باد - خدا را عبادت مىنمود ؛ طورى كه ساق پايشان ورم كرده و كف پاهايشان هم متورم بود ؟
به ايشان گفته شد : چرا اين كارها را مىكنيد در حالى كه خداوند گناهان قبل و بعد شما را بخشيده است ؟
فرمودند : آيا بنده شكرگزارى نباشم ؟
وقتى جابر به حضرت امام سجاد عليه السلام نگاه كرد و ديد كه گفتارش ، امام را قانع نساخته تا از تلاش و خستگى و قصد و ارادهاش دست بردارد به حضرت چنين گفت : اى پسر رسول خدا ! مواظب خودتان باشيد ؛ زيرا شما از خاندانى هستيد كه به واسطه شما بلاها دفع مىشود ، گرفتارى گرفتاران بر طرف مىشود و به خاطر شما از آسمان باران مىبارد .
حضرت فرمودند : اى جابر ! پيوسته در راه دو پدرانم ( يعنى امام حسين عليه السلام و اميرالمؤمينن عليه السلام ) هستم و به آن دو - كه درود خدا بر آن دو باد - تأسّى كردهام تا وقتى كه آن ها را ملاقات كنم .
جابر به كسانى كه آن جا حاضر بودند رو كرد و به آن ها گفت : به خدا سوگند ! در فرزندان پيامبران هم چون على بن الحسين عليهما السلام را نديدم مگر حضرت يوسف پسر يعقوب عليهما السلام را ، و به خدا سوگند ! نژاد و ذريه امام زين العابدين عليه السلام از ذريه و نسل يوسف پسر يعقوب عليهما السلام بهتر و برتر است ؛ زيرا از ميان آن ها كسى است كه زمين را از عدل و داد پر خواهد ساخت ، همان طورى كه از ظلم و ستم پر شده باشد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 115
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١١٥