اگر زنده ماندم خودم صاحب اختيار خون و جانم هستم و اگر مردم ، مردن وعدگاه من است ، اگر عفو كنم آن براى من موجب قربت و براى شما حسنه و ثواب است . پس عفو كنيد و درگذريد و چشم پوشيد ، آيا شما نمىخواهيد كه خدا از شما درگذرد ؟ « 1 »
اى واى ! دريغا ! بر آن غافلى كه عمرش عليه خود او حجّت شود ، يا روزگار زندگيش او را به بدبختى كشاند . خداوند ما و شما را از كسانى قرار دهد كه هيچ خواهش و تمايلى او را از اطاعت خدا باز ندارد و پس از مرگ عقوبتى به او نرسد . چرا كه ما تنها براى خدا و با او هستيم .
آنگاه حضرتش رو به امام حسن عليه السلام نمود و فرمود : پسر جانم ! به جاى يك ضربت ، يك ضربت بزن و بيش از آن نزن .
هل أقتل ابن ملجم ؟
92 - خاتم العلماء نصير الدين ، عن والده ، عن السيّد فضل اللَّه الحسني الراوندي ، عن ذي الفقار بن معبد ، عن الطوسي - و من خطّه نقلت - عن المفيد ، عن محمّد بن أحمد بن داود ، عن محمّد بن بكّار ، عن الحسن بن محمّد الفزاري ، عن الحسن بن علي النحاس ، عن جعفر الرمّاني ، عن يحيى الحمّاني ، عن محمّد ابن عبيد الطيالسي ، عن مختار التمّار ، عن أبي مطر قال :
هامش
( 1 ) - علّامهء مجلسى رحمه الله در مورد اين فراز مىنويسد : احتمال دارد كه منظور حضرت اظهار درگذشت از اصحاب و حلّيت خواستن از آنهاست ، همان طورى كه به هنگام خداحافظى مرسوم است .