اختصاص به خدا دارد و هر چه خداوند در اين موارد اطّلاع داده ، احتمال بداء دارد .
سوّم آن كه ، منظور اين است كه ديگران از پيش خود مطلع نيستند ، بلكه از جانب حق تعالى است . در اين صورت مانند ساير اسرار غيبى خواهد شد و اين كه مسايل مزبور را در آيه ذكر كردهاند ، چون غيب بودن آنها آشكارتر است ، يا دليل ديگرى داشته است .
چهارم آن كه ، مطلبى كه پيشتر اشاره كرديم كه خداوند اين امور را به طور كلّى بىاين كه قابل بداء باشد ، به كسى اطّلاع نداده ، بلكه علم آنها را نزديك به وقوع اين مسائل - مانند شب قدر ، يا نزديكتر از آن - در اختيار اولياى خود مىگذارد .
اين وجه به توصيهء آيه نزديكتر است ، چنانچه روايات بسيارى گواه آن است ، چرا كه ناگزير بايد ملك الموت از زمان مرگ شخصى اطّلاع داشته باشد ، همان گونه كه در اخبار نيز بيان شده است ، همچنان فرشتگان مأمور ابر و باران نسبت به هنگام بارش باران ، همچنين فرشتگان مدبّر راجع به اوقات وقوع حوادث ، بايستى اطّلاع داشته باشند .
علّامهء مجلسى رحمه الله در ادامهء اين تحقيق مفيد مىنويسد :
دانشمند بزرگ شيخ مفيد رحمه الله در كتاب « مسائل » مىنويسد :
پيشوايان از آل محمّد عليهم السلام گاهى از دل برخى از افراد اطّلاع داشتند و مطالبى را از آينده خبر مىدادند . اين از شرايط امامت و صفات واجب آنها نبود ، بلكه خداوند به اين مزايا آنها را كرامت بخشيده بود و آنها را
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 202
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٠٢