پادشاهان هستند ، مگر آنان كه خدا حفظشان كند . اين نخستين فرد از چهار گروه است .
شخص ديگرى كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سخنى را شنيده و آن را چنان كه هست حفظ نكرده و در آن خطا نموده است ، ولى به عمد دروغ نمىگويد ، حديث در دست اوست ، آن را مىگويد به آن عمل مىنمايد ، آن را روايت مىكند و مىگويد : « من اين را از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدهام » .
اگر مسلمانان بدانند كه او در آن حديث خطا كرده از او نمىپذيرند ، و خود او هم اگر بداند خطا كرده و آن نادرست است آن حديث را كنار مىگذارد .
فرد سوّم ، كسى است كه چيزى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيده كه به آن امر فرموده است ، ولى حضرتش بعد از آن ، نهى فرموده و او نمىداند . يا از آن حضرت شنيده كه از چيزى نهى فرموده ، ولى بعد به آن امر كرده و او نمىداند . پس چنين فردى موضوع نسخ شده را حفظ كرده و ناسخ را حفظ نكرده است .
اگر او بداند كه آن حديث نسخ شده است ، آن را كنار مىگذارد .
چهارمين فرد كسى است كه بر خدا و پيامبرش صلى الله عليه و آله دروغ نمىبندد ، چون دروغ را مبغوض مىدارد و از خدا مىترسد و به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله احترام مىگذارد ، و اشتباه و خطا هم نمىكند . بلكه آنچه را كه شنيده به درستى حفظ كرده ، و همان گونه كه شنيده براى ديگران آورده بى آن كه
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 404
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٠٤