على عليه السلام فرمود : اى هارونى ! به نظر شما نخستين قطره خونى كه بر روى زمين چكيد ، قطره خونى بود كه پسر آدم به هنگام كشتن برادرش بر زمين ريخت . ولى اين طور نيست كه مىگوييد ، بلكه من مىگويم : نخستين خونى كه بر زمين چكيد هنگامى بود كه حواء - پيش از زاييدن فرزندش - حائض شد .
گفت : راست گفتى .
على عليه السلام فرمود : شما يهوديان مىگوييد : نخستين درختى كه بر سطح زمين روييد ، درختى است كه كشتى نوح عليه السلام از آن بود و آن درخت زيتون است . ولى اين طور نيست كه مىگوييد ، بلكه آن درخت نخل خرمايى است كه به همراه آدم از بهشت آورده شد كه همان درخت خرماى عجوه « 1 » است و اصل همهء نخلها از آن است .
گفت : راست گفتى .
على عليه السلام فرمود : شما يهوديان مىگوييد : نخستين چشمهاى كه از زمين جوشيد ، چشمهء يقود است . همان چشمهاى است كه در بيت المقدس جارى است . ولى اين گونه نيست ، بلكه آن چشمهء زندگانى است كه موسى بن عمران به همراه آن جوان ( خضر عليه السلام ) كه ماهى نمكين داشتند كنار آن ايستادند ، ناگاه ماهى به آن چشمه افتاد و زنده شد . همچنين آب
هامش
( 1 ) - ابن اثير جزرى در « النهايه » مىنويسد : در نقلى آمده : « عجوه از بهشت است » واژهء عجوه در احاديث تكرار شده ، عجوه نوعى از خرماى مدينه است كه از خرماى صيحانى درشتتر است و رنگش متمايل به سياه است . درخت اين نوع از خرما به دست مبارك پيامبر صلى الله عليه و آله كاشته شده است .