حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : پيشاپيش عرش ( الهى ) مشغول به تسبيح و ستايش و تقديس و تمجيد خداوند بوديم .
گفتم : در چه شكلى ؟
فرمود : شبح هايى از نور ؛ تا آن زمان كه خداوند اراده فرمود تا صُوَرِ ما را بيافريند ، آن گاه بود كه ما را به صورت عمودى از نور درآورد و سپس در صلب آدم ( ابوالبشر ) افكند و سپس ( از آنجا ) به سوى اصلاب پدران و رحمهاى مادران خارج كرد و ( منتقل ساخت ) و ( ليكن اين را بدان كه در طى اين مسير ، ) ناپاكى شرك و پليدى كفر به ما اصابت نكرد ؛ ( بدان كه ) قومى به وسيلهء ما سعادتمند و قومى ديگر به وسيلهء ما شفا مىيابند . پس آن گاه كه ( خداوند ) ما را به صلب عبدالمطلب گردانيده ( و منتقل ) نمود . آن نور را ( از وى ) خارج و به دو شق تقسيم نمود و نيمى را در ( صلب ) عبداللَّه ( بن عبدالمطلب ) و نيمى را در ابوطالب ( بن عبدالمطلب ) قرار داد ؛ سپس آنى را كه متعلق به من بود به آمنه و آن نصف ديگر را به فاطمهء بنت اسد خارج ( ومنتقل ) نمود و آن گاه ، آمنه مرا به دنيا آورد و فاطمهء بنت اسد على را به دنيا آورد . سپس ( خداوند ) عزّوجل ( مسير ) آن عمود را به من برگرداند و در نتيجهء آن ، فاطمه از ( صلب ) من خارج ( و متولد ) شد . سپس خداى عزّوجل ( مسير ) آن عمود را به سوى على برگرداند و در نتيجه ، حسن و حسين - از ( اجتماع ) هر دو نصف ( نور ) - از ( صلب ) او خارج ( و متولد ) شدند . آن گاه آنچه ( از آن عمود كامل نور ما ) كه متعلق به على بود در ( اصلاب ) فرزندان حسن قرار گرفت و آن چه كه متعلق به من بود در ( اصلاب ) فرزندان حسين قرار گرفت . بنابراين آن ( نور ، برابر هميشه ) در ائمه ( برگزيدهء ) از فرزندان من ( قرار يافت و ) تا روز قيامت ( در اصلاب و ارحام پاكِ ذرّيّهام ) منتقل مىشود .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 81
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٨١