قُلْنا : بِآبائِنا وَ أُمَّهاتِنا يا رَسُولَاللَّهِ ! لَقَدْ قُلْتَ عَجَبا !
فَقالَ عليه السلام : وَ أَعْجَبُ مِنْ هذا ، قَوْمٌ يَسْمَعُونَ هذَا الْكَلامَ ثُمَّ يَرْجِعُونَ إِلى أَعْقابِهِمْ بَعْدَ إِذْ هَداهُمُ اللَّهُ ! وَ يُؤْذُونَنِي فِيهِمْ ! ما لَهُمْ ؟ ! لا أَنالَهُمُ اللَّهُ شَفاعَتِي « 1 » .
ابوذر مىپرسد : شما قبل از ايجاد مخلوقات كجا بوديد ؟
انس بن مالك حكايت مىكند كه : من ، ابوذر ، سلمان ، زيد بن ثابت و زيد بن ارقم نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله بوديم كه حسن عليه السلام و حسين عليه السلام وارد شدند . رسول خدا صلى الله عليه و آله آن دو را بوسيد و ( در اين ميان ) ابوذر ( نيز ) برخاست و بر ( پاى ) آنها افتاد و دستانشان را بوسيد و سپس بازگشت و در كنار ما نشست .
ما ( تعجب كرديم و ) و سرىّ به دو گفتيم : يا اباذر ! تو صحابى پير رسول خدايى و ( با اين حال ) برمىخيزى ( و ) به سوى اين دو كودك بنى هاشمى ( مىروى ) و روى ( پاى ) آن دو مىافتى و دستشان را مىبوسى ؟ ! ( اين كار در شأن تو نبود ) .
او گفت : بله ، اگر شما ( هم ) آنچه كه من از رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء آن دو شنيدم ، شنيده بوديد ، بيش از آنچه من كردم مىكرديد .
ما گفتيم : يا اباذر ! مگر دربارهء آن دو ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله چه شنيدى ؟
او گفت : از ايشان شنيدم كه به على عليه السلام و به آن دو مىفرمود : يا على ! به خداوند سوگند اگر كسى چنان روزه بگيرد و نماز بگذارد ( و در اين راه مجاهدت كند ) كه مانند ظرف كوچك كهنه ( و پوسيدهاى ) شود ، تنها و تنها با محبت ورزيدن به توست كه نماز و روزهاش برايش نافع مىافتد .
يا على ! كسى كه به وسيلهء محبت به شما به خداى متوسل شود قطعاً خدا دست رد به سينه او نمىزند .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 36 ، ص ص 303 - 301 ، ح 140 ، عن إرشاد القلوب .