آتشِ ( دوزخ ) ايمنى مىبخشد و بوى بهشت را رزق او مىگرداند و آن گاه كه صورتش را مىشويد ، خداوند چهرهاش را در روزى كه چهرهها سياه مىشود ، سپيد مىكند و آن گاه كه دو ساعدش را مىشويد ، خداوند غُلهاى آتش را بر او حرام مىكند و آن گاه كه سرش را مسح مىكند ، خداوند بديهايش را زدود و آن گاه كه دو پايش را مسح مىكشد ، خداوند در آن روزى كه پاها در آن مىلغزد ، او را بر ( پُلِ ) صراط عبور مىدهد .
او گفت : راست گفتى يا محمد ! ( اكنون ) مرا از ( پاسخ سؤال ) پنجم باخبر ساز ؛ ( و آن اين است كه ) به چه دليل خداوند ، فرمان به غسل كردن از جنابت داده و فرمان به ( غسل كردن از ) ادرار و مدفوع ، نداده است ؟ !
رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود : علّتش اين است كه هنگامى كه آدم از آن درختِ ( ممنوعه ) خورد ، ( آن چه خورده بود ) در رگها و موها و پوستش ، دويد و هنگامى كه مردى با با همسرش همبستر مىشود ، منى او از تك تك رگها و موها بيرون مىآيد ؛ لذا ، خداوند غسل جنابت را تا روز قيامت بر ذرّيّهاش واجب فرمود و اين در حالى است كه بول از مازاد آن چه انسان مىنوشد و مدفوع از مازاد آن چه مىخورد بيرون مىآيد كه به خاطر اين دو تنها وضو برايشان واجب است .
آن يهودى گفت : پاداش آن كه ( بعد ) از ( همبسترىِ ) حلال غسل كند چيست ؟
حضرت فرمود : آن گاه كه مؤمن با همسرش همبستر مىشود ، هفتاد هزار فرشته بال مىگشايند و رحمت ( الهى ) نازل مىشود و هنگامى كه غسل مىكند ، خداوند در مقابل هر قطره ( از آب غسل او ) خانهاى در بهشت برايش مىسازد و او اين - يعنى غسل كردن از جنابت - رازى ميان خداوند و خلايق او است .
آن يهودى گفت : يا محمد ! ( اكنون ) مرا از ( پاسخ سؤال ) ششم خبر بدِه ؛ ( و آن اين است كه مرا ) از پنج چيزى ( خبر بده ) كه در تورات نوشته شده و خداوند به بنى اسرائيل فرمان داده كه پس از موسى ، در آن به او اقتدا كنند .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 617
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٦١٧