يا رسولاللَّه ! كيانند كه از فرشتگان مقرّب نيز والاترند ؟
ابو سعيد خُدرى حكايت مىكند كه روزى نزد رسولخدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه مردى به سوى ايشان آمد و گفت : اى رسولخدا ! درباره اين سخن خداوند عزّوجلّ به من خبر بده كه خطاب به ابليس فرمود : « . . . آيا تكبّر نمودى يا از ( جملهء ) والايانى ؟ ! » ؛ اينان كيانند - اى رسولخدا صلى الله عليه و آله - كه از فرشتگان مقرّب نيز والاترند ؟ !
رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود : من و على و فاطمه و حسن و حسين ؛ ما دو هزار سال پيش از آن كه خداوند عزّوجلّ آدمِ ( ابوالبشر ) را بيافريند ، در سرا پردهء عرش بوديم و فرشتگان با تسبيح گويى ما تسبيح ( خداى ) مىگفتند .
و هنگامى كه خداوند عزّوجلّ آدم عليه السلام را آفريد ، به فرشتگان امر فرمود تا بر او سجده كنند و آنان تنها به خاطر ما مامور به آن سجده شدند ؛ و همگى فرشتگان سجده كردند مگر ابليس كه از سجده سرباز زد ؛ آن گاه خداوند تبارك و تعالى به او فرمود :
« . . . اى ابليس ! چه چيز مانع از آن شد كه براى چيزى كه به دستان قدرت خويش خلق كردم سجده آورى ؟ ! آيا تكبّر نمودى يا از ( جملهء ) والايانى ؟ ! » ؛ يعنى يا از جمله آن پنج تنى كه نامشان در سرا پردهء نوشته شده است ؟ !
پس ما همان باب خدايى هستيم كه ( خلايق بايد ) از آن وارد شوند و هدايت يافتگان تنها به وسيلهء ما هدايت مىشوند ؛ بنابراين هر كس كه ما را دوست بدارد خداوند او را دوست مىدارد و هر كس كه به ما بغض بورزد ، خداوند به او بغض مىورزد و در آتشش جاى مىدهد و ( اين را بدان كه ) تنها حلالزادگان ما را دوست مىدارند .
( 174 )
ما لِلْمَرْءِ الَّذِي يُحِبُّ قَوْماً صالِحِينَ وَ لكِنْ لا يَعْمَلُ بِعَمَلِهِمْ ؟
مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ ، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحمّدٍ ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِاللَّهِ الْمُحَمَّدِيِّ ، عَنْ يَحْيَى