آنها گفتند : و عليك السلام اى برادر رسول خدا ! و ( اى ) وصى او ! و ( اى ) امير مؤمنان ! بيقين خداوند بر ما عهد گرفته كه به خدا و به رسولش محمد صلى الله عليه و آله و به ولايت تو تا روز قيامت كه روز جزاست مؤمن باشيم يا اميرالمؤمنين !
در اين لحظه بود كه آن گروه ( معترض ) به روى ، ( بر زمين ) افتادند و به سلمان گفتند : يا اباعبداللَّه ! ما را بازگردان .
او گفت : اين كار به اختيار ( و قدرت ) من نيست .
آنها ( روى به اميرالمؤمنين كردند و ) گفتند : يااباالحسن ! ما را بازگردان .
حضرت عليه السلام فرمود : اى باد ! ما را به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله بازمان گردان . آن گاه آن ( باد ) ما را برداشت و ما ناگاه خود را در مقابل ايشان ديديم و ( خود رسول خدا صلى الله عليه و آله ) تمام ماجرا را برايشان تعريف كرد و فرمود : اين حبيبم جبريل است كه مرا بدان خبر داد .
آن گاه آنان گفتند : اكنون دانستيم كه مسلّما على بر ما فضيلت دارد ( و اين ) از ناحيه خداى عزوجل است نه از ناحيه تو .
( 85 )
لِمَ أَسْهَمَ النَّبِيُّ لِعَلِيٍّ سَهْمَيْنِ وَ هُوَ مُتَخَلِّفٌ فِي الْمَدِينَةِ ؟
الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْهاشِمِيُّ ، عَنْ فُراتِ بْنِ إِبْراهِيمَ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِالْحَسَنِ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ نُوحٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوانَ ، عَنْ أَبِي داوُدَ ، عَنْ مُعاذِ بْنِ سالِمٍ ، عَنْ بِشْرِ بْنِ إِبْراهِيمَ الْأَنْصارِيِّ ، عَنْ خَلِيفَةِ بْنِ سُلَيْمانَ الْجُهَنِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِالرَّحْمنِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قالَ : غَزَى النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله غَزاةً فَلَمّا رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ - وَ كانَ عَلِيٌّ عليه السلام تَخَلَّفَ عَلى أَهْلِه - فَقَسَّمَ الْمَغْنَمَ فَدَفَعَ إِلى عَلِيِّ بْنِ أَبِيطالِبٍ عليه السلام سَهْمَيْنِ ، فَقالَ النّاسُ : يا رَسُولَاللَّهِ ! دَفَعْتَ إِلى عَلِيِّ بْنِ أَبِيطالِبٍ سَهْمَيْنِ وَ هُوَ بِالْمَدِينَةِ مُتَخَلِّفٌ ؟
فَقالَ صلى الله عليه و آله :
مَعاشِرَ النّاسِ ! ناشَدْتُكُمْ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِه ، أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْفارِسِ الَّذِي
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٧٧