1764 : امام حسين عليه السلام : از نشانه هاى دانشمند ، نقد سخن خود و آگاهيش به حقايق فنون دقّت و نظر [ ضوابط نقد ] است .
1765 : امام صادق عليه السلام : لقمان به پسرش گفت : براى دانشمند سه نشانه هست : دانش به خدا و به آنچه دوست دارد و آنچه بد مى شمرد .
1766 : امام صادق عليه السلام - ابوذر در خطبه اش مى گفت - : اى جوينده دانش ! گويى چيزى از دنيابه حساب نمى آيد ، جز آنچه خيرى دهد يا زيانى رساند ؛ مگر آنكه خدا رحم كند . اى جوينده دانش ! زن و فرزند و دارايى ات ، تو را از خودت باز ندارد كه تو [ سرانجام ] روزى از ايشان جدا مى شوى ؛ همچون مهمانى كه در ميانشان خوابيده و صبح به نزد ديگران به روى . دنيا و آخرت مانند دو منزل اند كه از آن به ديگرى نقل مكان مى كنى و ميان مرگ و رستاخيز ، جز خوابى كه خفته اى و بيدار مى شوى نيست . اى جوينده دانش ! براى ايستادنت در پيشگاه خداى عز و جل ، چيزى پيش فرست كه تو به عملت پاداش داده مى شوى ؛ همان گونه كه مى دهى مى گيرى .
1767 : امام صادق عليه السلام : آفت دانشمندان ده چيز است : آز ، بخل ، خودنمايى ، تعصّب ، تملّق دوستى ، فرو رفتن در آنچه به حقيقتش نرسيده اند و تكلّف در آراستن سخن با كلمات زايد و كم حيايى از خداوند عز و جل و فخر فروشى و عمل نكردن به آنچه فرا گرفته اند .
1768 : در سفارش خضر عليه السلام به موسى عليه السلام : از نادانان و باطل ايشان روى گردان و در برابر سفيهان بردبارى كن كه اين كار حكيمان و زيور دانشمندان است .
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 609
مساهمون: محمد الريشهري
ص٦٠٩