مأيوس نكند و از مكر خداوند ايمن ننمايد و قرآن را به سبب رغبت به غير آن وا ننهد . هان ! در عبادتى كه در آن تفقّه و دانشى كه در آن فهم و قرائتى كه در آن تدبّر نباشد ، خيرى نيست .
1757 : امام على عليه السلام : دانشمند به تمام معنى ، كسى است كه بندگان را از اميد به رحمت خداوند باز ندارد و از مكر خداوند ايمنشان نسازد .
1758 : امام على عليه السلام : آيا شما را از دانشمند حقيقى و كامل آگاه نكنم ؟ آنكه معاصى الهى را براى بندگان خدا نيارايد و از مكرش ايمنشان نسازد و از رحمتش نااميد نكند .
1759 : امام على عليه السلام : پنج چيز از پنج كس زشت شمرده مىشود : گناه فراوان از دانشمندان و آز در حكيمان و بخل در توانگران و بى شرمى از زنان و زنا از پيران .
1760 : امام على عليه السلام : به ما رسيده است كه مردى در بنى اسرائيل ، هشتاد صندوق از دانش گرد آورد . خداوند متعال به يكى از پيامبران خود وحى كرد كه به اين حكيم بگو : اگر به اندازه آن بر آن بيفزايى ، سودى نبخشد ؛ مگر آنكه به اين سه چيز عمل كنى : نخست اين كه دنيا را دوست نداشته باشى كه آن سراى مؤمنان نيست . دوم اينكه همراه شيطان نگردى كه او رفيق مؤمنان نيست . و سوم اينكه مؤمنان را آزار ندهى كه اين كار مؤمنان نيست .
1761 : امام على عليه السلام : عيب دانش خود ستايى است .
1762 : امام على عليه السلام : مبغوضترين بندگان نزد خداى سبحان ، دانشمند خود بزرگ بين است .
1763 : امام على عليه السلام - در حكمتهاى منسوب به ايشان - : دانشت را از خود پسندى و وقارت را از كبر حفظ كن .
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 607
مساهمون: محمد الريشهري
ص٦٠٧