گواه گرفتن اهل بيت عليهم السلام بر ايمان به همهء حقايق :
در نخستين عبارت اين بخش ، زائر پس از اظهار نهايتِ ارادت و ايثار به پيشگاه اهل بيت عليهم السلام ، خدا و خاندان رسالت را بر ايمان و اعتقاد به جايگاه اهل بيت و مقامات و كمالات آنان گواه مىگيرد ، و افزون بر آن ، ايشان را بر ايمانِ اجمالى و كلّى خود به همهء آنچه آنان بِدانها ايمانِ تفصيلى دارند ، گواه مىگيرد و بدين سان ، پيروان اهل بيت عليهم السلام ، به همهء حقايق هستى ، مؤمن هستند .
اظهار كفر نسبت به دشمنان
ايمان كامل ، تركيبى از « آرى » و « نه » است . در عبارت بعدى زيارت ، « كافِرٌ بِعدُوِّكم و بِما كَفَرْتُمْ بِه » ، همان « نه » گفتن به دشمنان اهل بيت عليهم السلام است . اين ، همان « كفرِ ممدوح » است كه توضيح آن ، در عبارتهاى پيشين ، آمد . « 1 » دشمنِ اهل بيت عليهم السلام ، طاغوت است و انسانِ خدا باور ، نمىتواند ولايتِ طاغوت را بپذيرد . بنا بر اين ، خداوند و ائمّه عليهم السلام را گواه مىگيرد كه : من به دشمنِ شما ، كفر مىورزم و هر چه را كه بِدان كافريد ، كافر مىدانم و انكار مىكنم . كوتاهسخن ، اين كه ايمان و كفر من ، در پرتو ايمان و كفر شما بزرگان ، معنا مىيابد .
تقليدى نبودن ايمان به اهل بيت عليهم السلام
در عبارت « مُسْتَبْصِرٌ بِشَأنِكُم وَ بِضَلالَة مَنْ خالَفَكُم » و ادامهء آن ، زائر ، خطاب به خاندان رسالت مىگويد : ايمان من به شما و آنچه بِدان ايمان داريد ، و كفرم به دشمنان شما و آنچه بِدان كفر مىورزيد ، ايمان و كفرى تقليدى و كوركورانه نيست ؛ بلكه بر پايهء بصيرت و بينش نسبت به جايگاه شما و گمراهىِ مخالفان شماست . بر اساس اين
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 526 .