مِنْهُ ؛ نزديكىِ جايگاه شما به خدا » ، در واقع ، تفسير و تببين جملات پيشين ، يعنى « شريفترين مرتبهء گراميان » ، « بالاترين جايگاه مقرّبان » و « برترين درجات پيامبران » است ، بدين سان كه پيشتازان قرب الهى ، به جايگاهى مىرسند كه هيچ كس نمىتواند بدان برسد و بالاتر از آن ، كسى نمىتواند برود ، و هيچ تلاشى براى سبقت جُستن بر آنان ، موفّق نيست و هيچ كس براى رسيدن به آن جايگاه ، نمىتواند طمع داشته باشد .
اين موقعيت عظيم ، به گونهاى است كه نه تنها فرشتگان مقرّب الهى ، پيامبران مُرسل ، صدّيقان ، شهيدان ، عالمان ، فاضلان ، و مؤمنان صالح ؛ بلكه همهء افراد نادان و پَست ، بدكاران زشتْسيرت و جبّاران سركش و لجوج ، مُعاندان حق ، شيطان خبيث و نافرمان ، و در نهايت ، همهء آفريدههاى جهان ، هر كس به فراخور استعداد خود ، با عظمتِ پيشتازان قُرب الهى ، آشنا خواهد شد و خداوند متعال ، جلالت امر ، عظمتِ قَدر ، بزرگى مقام ، تماميت نور ، درستىِ جايگاه ، استوارىِ مقام ، شرافتِ جايگاه و منزلت ، و كرامت اهل بيت عليهم السلام نزد خود و خصوصيتى را كه در پيشگاه او دارند و نزديكى آنها با آفريدگار هستى را به همگان ، معرّفى خواهد كرد .
چگونگى معرّفى اهل بيت عليهم السلام
در بارهء اين كه خداوند ، چگونه و چه زمانى اهل بيت عليهم السلام را با خصوصيات ياد شده ، به همگان معرّفى مىكند ، دو نظر وجود دارد : معرّفى تكوينى و معرّفى در قيامت .
1 . معرّفى تكوينى
يك نظر ، اين است كه همهء موجودات ، به صورت تكوينى ، انسانِ كامل را مىشناسند ، چون وجود آنها ، تابعِ وجود انسان كامل است ، هر چند به علم خود ، عالِم نباشند .
2 . معرّفى در قيامت
نظر دوم ، اين است كه خداوند ، اهل بيت عليهم السلام را با اين ويژگىها در قيامت ، به