نقش اهل بيت عليهم السلام در سازندگى معنوى
واژهء « لخلقنا » را در جملهء « طيباً لخلقنا » ، دو گونه مىتوان خواند : « خُلقْ » و « خَلق » . هر دو گونه نيز مؤيّداتى در ميان روايات ما دارند . دستهاى « خُلق » را برگزيدهاند و در اين صورت ، يعنى درود فرستادن بر اهل بيت عليهم السلام و اعتقاد داشتن به ولايت آنان ، سبب پاكيزگى اخلاقِ شيعيان مىشود .
دستهاى نيز « خَلق » را ترجيح دادهاند كه در آن صورت ، درود فرستادن بر اهل بيت و اعتقاد به ولايت آنان ، نشانهء پاكيزگى خلقت انسان و حلالزادگى اوست . اكنون ، هر دو احتمال را بررسى مىنماييم :
نشانهء پاكىِ سرشت
يكى از نشانههاى حلالزادگى ، محبّت اهل بيت عليهم السلام است . اين باور كه ريشه در سخنانِ پيامبر صلى الله عليه و آله دارد ، از همان ابتدا ، مورد توجّه مسلمانان بوده است . ياران پيامبر صلى الله عليه و آله ، براى اطمينان از سرشت پاك فرزندان خود ، آنان را به دوستىِ امير مؤمنان على عليه السلام مىآزمودند و چنانچه فرزندى نسبت به على عليه السلام كينه داشت ، در حلالزادگى او ترديد مىكردند .
روايت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله در جمع مردم ، در بارهء على عليه السلام فرمود :
يَا أيُّهَا النَّاسُ ! إمتَحِنُوا أولادَكُم بِحُبِّهِ ؛ فَإنَّ عَلِيَّاً لا يَدعُو إلى ضَلالَةٍ و لايَبعُدُ عَن هُدَىً ، فَمَن أحَبَّهُ فَهُوَ مِنكُم وَ مَن أبغَضَهُ فَلَيسَ مِنكُم . « 1 »
اى مردم ! فرزندان خود را با دوستىِ على بيازماييد ؛ زيرا على ، هرگز به گمراهى فرا نمىخواند و از راه راست ، دور نمىشود . پس هر يك از فرزندان شما كه على را دوست داشتند ، از شما هستند ، و هر كدام كه او را دشمن داشتند ، از شما نيستند .
در حديث ديگرى ، پيامبر صلى الله عليه و آله ، معيار حلالزادگى و پاك بودن نطفه را در دوستىِ اهل بيت عليهم السلام دانسته است . در اين حديث - كه در گفتگوى ايشان با ابو ذر غفارى
هامش
( 1 ) . تاريخ دمشق ، ج 42 ، ص 288 .