پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، راه رستگارى را به مؤمنان ، نشان داده است و بر پايهء روايتى ، مىفرمايد :
مَنْ تَمَسَّكَ بِعِترَتِي مِن بَعدِي كَانَ مِنَ الفائِزِينَ . « 1 »
هر كه پس از من به عترت من تمسّك جويد ، از رستگاران است .
در « زيارت جامعهء كبيره » نيز همين حديث پيامبر صلى الله عليه و آله ، تجلّى يافته است و زائر ، خطاب به اهل بيت عليهم السلام ، عرض مىكند : « وَ فَازَ مَن تَمَسَّكَ بِكُم ، و أمِنَ مَنْ لَجَأَ إلَيكُم ؛ و هر كه به شما تمسّك جُست ، رستگار شد ؛ و هر كه به شما پناه آورد ، ايمنى يافت » .
اهل بيت عليهم السلام ، پناهگاه آرامشبخشِ هر پناهجويى هستند و آنان كه از شدّت گناه و نافرمانى ، سرگردان مىشوند ، با ورود به پناهگاه اهل بيت ، راه بازگشت را مىيابند و در پناه آنان ، به سوى قلعهء مستحكم الهى ، ره مىسپارند .
راز مصونيت از آسيبها
دين ، با آسيبهاى فراوانى رو به روست و پاسدارى از دين ، نيازمند تلاشِ علمى ويژهاى است . دينداران ، همواره از سلامتِ دين در مواجهه با بحرانهاى اعتقادى و اجتماعى ، نگراناند . راه مطمئن سلامت دين ، اعتقاد به جايگاه والاى ائمّه عليهم السلام است .
از اين رو ، زائر ، مقام امامان را تصديق مىكند و همين باور ، او را سلامت مىدارد : « وَ سَلِمَ مَنْ صَدَّقَكُم ؛ و هر كه شما را تصديق كرد ، سالم ماند » .
راز هدايت
پيدا كردن راه ، لذّتى وصفناشدنى دارد و آنان كه در وادى سرگردانى ، راهِ درست را مىيابند ، خود را نجاتيافته مىدانند ، و از آنها مطمئنتر ، كسى است كه ملازمِ راهنماى سفر گردد . در اين عبارت ، زائر خطاب به اهل بيت عليهم السلام مىگويد : « و آن كس
هامش
( 1 ) . كفاية الأثر ، ص 22 .