كاهش يابد ، ميزان رضايت از زندگى ، كمتر مىشود .
جملهء « وَ خَابَ مَنْ جَحَدَكُم » ، محروميت منكران اهل بيت عليهم السلام را نشان مىدهد .
« جَحَدَ » ، به معناى انكار چيزى است كه دل انسان ، آن را پذيرفته است و « خابَ » ، به معناى ناكامى و نرسيدن به خواستهء خويش است . آنان كه اهل بيت عليهم السلام را انكار مىكنند ، به تاريكىِ تكبّر خود ، پناه بُردهاند و خود را از تابش نور معرفت آنان ، محروم كردهاند . منكران اهل بيت عليهم السلام ، مانند كسانىاند كه براى خاموش كردن خورشيد ، به پستوى تاريكِ خانهء خويش ، پناه مىبرند ؛ امّا تنها از تابش انوار گستردهء خورشيد و فوايد آن ، بى بهره مىمانند و هرگز نمىتوانند كمترين زيانى به خورشيد برسانند .
سبب گمراهى
در عبارتهاى پيشين ، اهل بيت عليهم السلام ، به عنوان راهنمايانى زِبَردست و خبره ، معرّفى شدند . جملهء « ضَلَّ مَن فارَقَكُم » خطرهاى دورى و جدايى از راهنمايان را ، گوشزد مىكند ؛ زيرا جدا شدن از آشنايان طريق ، خواه عمدى و يا سهوى ، سرگردانى و حيرت را در پى دارد و كسى كه به بيراهه مىرود ، بىترديد با خطرهاى فراوانى همراه است و هرگز نمىتواند در برابر شبهات ايمانْبرانداز ، مقاومت كند و سرانجام ، ايمان خويش را از دست مىدهد . اينچنين است كه خواجه شيراز مىفرمايد :
طىّ اين مرحله ، بى همرهىِ خضر مكن * ظُلمات است ، بترس از خطر گمراهى .
راز كاميابى و آرامش
يكى از بركات همراهى با معصومان عليهم السلام ، دستيابى به رستگارى است كه در زبان عربى ، با واژهء « فوز » ، شناخته مىشود و در توضيح آن گفتهاند : « دست يافتن به خيرى ، همراه با سلامت » .