اى مردم ! او ملاكِ آزمايش جهانيان ، حجّت شكوهمند و نشانهء بزرگ است .
امير مؤمنان عليه السلام نيز در معرّفى خويش ، همان جملات پيامبر صلى الله عليه و آله را تكرار كرده است و بر پايهء روايتى فرموده :
أَنَا الحُجَّةُ العُظْمى وَ الآيَةُ الكُبْرى وَ المَثَلُ الأعْلى . « 1 »
من ، بزرگترين حجّت ، بزرگترين نشانه و برترين نمونهام .
در سخن ديگرى از امام على عليه السلام ، روايت شده كه فرمود :
ما للَّهِ نَبَأٌ أعظَمُ مِنِّى وَ ما للَّهِ آيةٌ أكْبَرُ مِنِّى . « 2 »
براى خداوند ، خبرى بزرگتر از من نيست ؛ و براى خداوند ، نشانهاى بزرگتر از من نيست .
در نگاه دينى ما ، اهل بيت عليهم السلام ، سخنى جز حقيقت نمىگويند و از زيادهگويى و تعارفات ، پرهيز مىكنند . بنا بر اين ، سخنان آنان ، بيانگر جايگاه واقعى ايشان است و بىترديد ، مىتوان گفت كه در روى زمين ، نشانهاى برتر از وجود امامانِ اهل بيت عليهم السلام نيست ؛ زيرا ايشان ، از هر آنچه كه در تصوّر آيد ، خدا را بهتر و بيشتر نشان مىدهند ، بهگونهاى كه شناخت واقعىِ مقام امام معصوم ، شناخت خدا را در پى دارد ؛ زيرا هر كه عظمت ايشان را دريابد ، عظمت خالقِ ايشان را دريافته است . روايت شده كه امام صادق عليه السلام به محمّد بن مُسلم ثقفى ، از فهميدهترين شاگردان خويش ، زيارتى را آموزش داد تا هنگام شرفيابى به حضور امير مؤمنان على عليه السلام ، آن را بخواند . در اين زيارتنامه آمده است :
السَّلامُ عَلَيكَ يا آيَةَ اللَّهِ العُظمى ! « 3 »
سلام بر تو ، اى بزرگترين آيهء خدا !
اكنون مىتوان به راز « الآية المخزونة ؛ نشانهء پنهان بودن » اهل بيت عليهم السلام پى برد كه شناخت مقامات معنوى و عظمت حقيقى آنان ، كار هر كسى نيست و جز اولياى ويژهء
هامش
( 1 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 92 ، ح 7 .
( 2 ) . تفسير القمّى ، ج 2 ، ص 401 ؛ بحار الأنوار ، ج 36 ، ص 1 ، ح 2 .
( 3 ) . الإقبال ، ج 3 ، ص 130 ؛ بحار الأنوار ، ج 100 ، ص 373 ، ح 9 .