مجموعهاى از ويژگىهاى امام كه تاكنون از نظر گذشت ، همتايى براى اهل بيت عليهم السلام باقى نمىگذارد و هر خردمندى ، رهبرى دينى و سياسىِ آنها را مىپذيرد .
اكنون ، سه راه در پيشِ روى همهء كسانى است كه اهل بيت عليهم السلام را با ويژگىهايشان شناختهاند :
پيروى از اهل بيت عليهم السلام كه نتيجهء آنْ اعتدال دينى است ، و تندروى يا كُنْدروى دينى .
نتيجهء طبيعى تندروى ، خروج از دين پيامبر صلى الله عليه و آله است و فرجام كُنْدروى ، نابودى و هلاكت است .
معرّفى اين سه جريان ، تنها در « زيارت جامعهء كبيره » نيست ؛ بلكه اهل بيت عليهم السلام در زمانهاى مختلف ، خطر دو جريان تندرو و كُنْدرو در جامعه را گوشزد كردهاند .
نخستين خطبهاى كه امير مؤمنان عليه السلام در آغاز خلافت خواند ، در ضرورت همراهى با معصوم و خطر كنارهگيرى از امام عليه السلام بود . بنا بر روايتى ، ايشانْ فرموده است :
مَعَنا رَايَةُ الحَقِّ ، مَن تَبِعَها لَحِقَ ، و مَن تَأَخَّرَ عَنها غَرِقَ . « 1 »
پرچم حق ، با ماست . هر كس در پىِ آن بيايد ، در مىيابد و آن كه درنگ ورزد ، غرق خواهد شد .
امام سجّاد عليه السلام ، در روايتى ، اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله را به كشتى نجاتبخشى كه در گردابهاى بىپايان در امان است ، تشبيه فرموده و سپس ، وضعيت دستههاى گوناگون را چنين توصيف مىفرمايد :
المُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ ، وَالمُتَأخّرُ عَنهُم زَاهِقٌ ، وَاللّازِمُ لَهُم لاحِقٌ . « 2 »
پيشى گيرندگان بر آنان ، از دين بيرون رفتهاند و باز ماندگان از آنان ، نابود شدهاند و همگامان با آنان ، به مقصود رسيدهاند .
هامش
( 1 ) . الإرشاد ، ج 1 ، ص 240 .
( 2 ) . مصباح المتهجّد ، ص 361 .