حقيقت نماز ، با ظاهر آن است .
معناى اقامهء نماز
با مراجعه به كاربرد كلمهء « إقامَة » در لغت عرب ، معلوم مىشود كه آنچه در تبيين معناى اقامهء نماز بدان اشاره شد ، صحيح نيست و اقامهء نماز ، معنايى جز خواندن نماز ندارد ، البته نماز خواندنِ پيوسته ؛ زيرا لغتپژوهان ، در تبيين واژهء « أقام » ، از كلمهء « أدامَ » بهره بردهاند كه تداوم و هميشگى بودن آن را مىرساند . « 1 » در آيات قرآن نيز
« يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ »
، « 2 » به معناى استمرار در خواندن نماز است و در فرهنگ قرآنى ، كسانى كه همواره نماز مىگزارند ، ستايش شدهاند :
« الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ .
« 3 »
آنان كه بر نماز خويش ، [ پيوسته و ] پايندهاند » .
چينشِ جملهء
« ءَاتَيْتُمُ الزَّكَوةَ »
پس از عبارت
« أَقَمْتُمُ الصَّلَوةَ »
در « زيارت جامعه » ، شاهد ديگرى است كه مراد از اقامهء « صلاة » ، نماز خواندن است ؛ زيرا اگر مراد از آن ، بر پا داشتن نماز باشد ، ترجمهء عبارتهاى بعدى نيز چنين مىشود : « شما مردم را وادار كرديد كه زكات را بپردازند و امر به معروف و نهى از منكر كنند » . در صورتى كه قطعاً معناى اين جملات ، چنين نيست و چنانچه اهمّيت نماز ، بازشناخته شود ، نيازى به تأويل و توجيههاى دور از ذهن نيست .
اهمّيت نماز
نماز ، پس از اقرار به يگانگى خدا ، والاترين جايگاه را دارد . آيات قرآن ، جايگاه نماز در اديان پيشين را نيز به خوبى شناسانده است . ابراهيم عليه السلام ، پس از آن كه همسر و
هامش
( 1 ) . ر . ك : لسان العرب ، ج 12 ، ص 498 .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 3 .
( 3 ) . سورهء معارج ، آيهء 23 .