( 62 ) : وَ صَبَرْتُم عَلى ما أصابَكُمْ فى حُبِّهِ . « 1 »
و در راه محبّت او ، در برابر هر چه [ از سختى و ناگوارى كه ] به شما رسيد ، شكيبايى ورزيديد . . .
توضيح واژهها
صَبَرَ : بردبارى كرد ، شكيبايى كرد ، صبورى ورزيد . « 2 »
أصابَ : رسيد ، اصابت كرد . « 3 »
الحُبّ : دوستى ، محبّت .
شرح
در اين عبارت ، به يكى ديگر از برجستهترين ويژگىهاى اخلاقى اهل بيت عليهم السلام ، يعنى صبر و پايدارى در برابر مصائب و سختىها ، اشاره شده است . در واقع ، پايدارى در راه رسيدن به هدف و شكيبايى در مواجهه با دشوارىهاى زندگى ، اصلىترين شرط امامت و رهبرى است . قرآن كريم ، تصريح مىفرمايد :
« وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ
. « 4 »
و از آنان ، پيشوايانى را قرار داديم كه به فرمان ما ، راه را مىنمودند ، از آن رو كه شكيبايى ورزيدند و آيات ما را بى گمان ، باور داشتند » .
صبر ، كيمياى خودسازى و سازندگى و مبدأ همهء كمالات انسانى است :
صد هزاران كيميا ، حق آفريد * كيميايى همچو صبر ، آدم نديد .
هامش
( 1 ) . در بعضى از نسخ ، به جاى « فى حبّه » ، « فى جنبه » آمده است كه به معناى « در مسير خدا » است . ( ر . ك : كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 612 ) .
( 2 ) . « أصل الصبر : الحبس » ( لسان العرب ، ج 4 ، ص 438 ) . « حبس النفس عند الجزع » ( همان جا ) .
( 3 ) . « أصاب الشىء : وجده » ( لسان العرب ، ج 1 ، ص 536 ) .
( 4 ) . سورهء سجده ، آيهء 24 .