و خويشان خود نيز - چنانچه با خدا دشمنى ورزند - ، مىستيزند . در نزد آنان ، تنها و تنها ، خدا مهم است و بس . گويى نمىتوان مؤمن خداشناسِ معادباورى را يافت كه اهل ستيز با دشمن خدا نباشد ، و اگر مؤمنى به اين مقام رسيد ، ايمان ، در جانش ثابت مىشود و آن گاه ، نيروى باطنى الهى را احساس مىكند كه او را در همهء كارها يارى مىرساند :
« وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ
؛ و ايشان را به روحى از نزد خويش ، نيرومند گردانيده است » .
پاداش اين گروه ، ره يافتن به بهشت جاويدان است . آنان ، از خدا خشنودند و خدا نيز از آنان ، خشنود است :
« وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ .
« 1 »
و آنان را به بهشتهايى در مىآورد كه از زير آنها جوىها روان است . در آن جا ، جاويداناند و خدا از آنها خشنود است و ايشان نيز از خدا خشنودند » .
خداوند ، نام زيبايى براى اين گروه برگزيده و فرموده است :
« أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .
« 2 »
ايشاناند حزب خدا ؛ و آگاه باشيد كه حزب خدا ، رستگاراناند » .
آرى ! بنا بر وعدهء الهى ، اگر مرد و زنِ مؤمنى به اين مقام برسند و به معناى واقعى ، حزب اللّهى شوند ، همواره با امدادهاى غيبى خدا ، تأييد و يارى مىشوند و نيرويى باطنى - كه بنا بر برخى از روايات ، فرشته است - ، افكارى نورانى را به آنان ، الهام مىكند . اگر كسى در مسير الهى گام نهد ، بىترديد ، يارىِ فرشتگان را احساس مىكند .
آنان ، وى را به كارهاى نيك ، فرا مىخوانند و او نيز در برابر شيطان ، نيرومند مىشود و وسوسههاى شياطين را به كنارى مىنهد . مرحوم آية اللَّه ميرزا جوادآقا ملكى
هامش
( 1 ) . سورهء مجادله ، آيهء 22 .
( 2 ) . همان .