آثار شهود يقينى نبوّت
آثار شهود يقينى نبوّت ، از شهود يقينى توحيد ، محسوستر است ؛ زيرا رؤيت خداوند ، محال است و لذا بررسى شهود يقينى توحيد ، بسيار دشوار است . امّا اهل يقين ، آثار نبوّت را با چشم خويش مىبينند . قرآن ، اين گروه را چنين توصيف مىفرمايد :
« وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ .
« 1 »
و آنان كه به ايشان ، دانش داده شده ، مىدانند كه آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرو فرستاده شده ، [ راست و ] درست است و به راه آن عزّتمند ستوده ، راه مىنمايد » .
اهل يقين ، افزون بر باور قلبى ، حقّانيت نبوّت پيامبر صلى الله عليه و آله را مىبينند و آنچه ديده شود ، ماندگار خواهد بود . امام على عليه السلام ، سرآمدِ اهل يقين ، مشاهدات خود را از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله ، چنين بازگو مىنمايد :
أَرى نُورَ الوَحىِ وَ الرِّسالَةِ وَ أَشُمُّ ريحَ النُّبُوَّةِ وَ لَقَد سَمِعْتُ رَنَّةَ الشَّيْطَانِ حينَ نَزَلَ الوَحْىُ عَلَيهِ صلى الله عليه و آله ، فَقُلتُ : يا رسولَ اللَّهِ ! ما هذِهِ الرَّنَّةُ ؟ فَقالَ : هذَا الشَّيْطَانُ قَدْ أيِسَ من عِبادَتِهِ إنَّكَ تَسمَعُ ما أَسمَعُ ، وَ تَرى ما أَرَى ، إلّاأَنَّك لَستَ بِنَبىٍّ ، وَ لكِنَّكَ لَوَزيرٌ وَ إنَّكَ لَعَلى خَيرٍ . « 2 »
من ، روشنايىِ وحى و پيامبرى را مىديدم و بوى نبوّت را استشمام مىكردم . هنگامى كه وحى بر ايشان فرود آمد ، ضجّهء شيطان را شنيدم . گفتم : اى پيامبر خدا ! اين ضجّه چيست ؟ فرمود : « اين ، شيطان است كه از آن كه او را بپرستند ، نااميد گشته است . همانا تو مىشنوى آنچه را من مىشنوم ، و مىبينى آنچه را من مىبينم ، جز اين كه پيامبر نيستى ؛ ولى دستْيارى ، و همانا تو بر خير هستى » .
هامش
( 1 ) . سورهء سبأ ، آيهء 6 .
( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 192 .