است از « اولو الأمر » هم پيروى كرد و اگر ولىّ در آيه ، معصوم از خطا و اشتباه نباشد ، بىترديد در برخى موارد ، ناخواسته بر خلاف سخنِ خدا و پيامبرش ، فرمان مىدهد و چنانچه پيروىِ غير معصوم لازم باشد ، در فرمان خدا ، تعارض به وجود مىآيد ؛ يعنى از سويى بايد از پيامبر صلى الله عليه و آله اطاعت كرد ، و از ديگر سو ، بايد به فرمانى كه خلافِ سخن پيامبر صلى الله عليه و آله است ، گردن نهاد . بنا بر اين ، ضرورت معصوم بودن ولىّ امر ، ثابت مىشود .
در بارهء دوران غيبت معصوم عليه السلام نيز تنها استناد به آموزههاى دينى آن بزرگواران ، اعتبار دارد و جانشين معصوم ، بايد از گناه ، دورى جويد و سعى كند كه تنها بر اساس دستورهاى آنان ، فرمان دهد . به هر روى ، عبارت « السّادة الوُلاة » ، به سَرورى شريفان برگزيدهء خدا ، اشاره مىكند كه در مجد و بزرگوارى ، سرآمدند . در بارهء « ولىّ » در ذيل عبارت « وَ اولِى الأمر » ، سخن خواهيم گفت . « 1 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 283 : « و اولى الأمر » .