در ميراث دعايى شيعه ، درخواست براى معرفتِ شهودى ، بويژه در دوران غيبت صغرا ، مشاهده مىشود . براى نمونه ، خواندن دعاى
« اللّهُمَّ عَرِّفْنِى نَفسَكَ . . . » « 1 »
پس از هر نمازى ، سفارش شده است و در « مناجات شعبانيه » ، درخواست براى زُدودن حجابها را چنين زمزمه مىكنيم :
إلهِى ! هَب لِى كَمالَ الإنْقِطاعِ إلَيكَ وَ أنِرْ أبصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إلَيكَ . « 2 »
خدايا ! از نهايتِ رَستن به سوى خودت ، بهرهمندم ساز و دلمان را به روشنايىِ نگريستن در خويش ، روشن كن .
راههاى رسيدن به محبّت خدا
احاديث ، راه رسيدن به محبّتِ برخاسته از معرفت شهودى را براى ما بيان كردهاند .
مهمترين راهها براى رسيدن به محبّت خدا ، « 3 » عبارتاند از :
1 . ذكر
ياد خدا و احساس حضور دائم الهى در دل ، بهترين راه براى رسيدن به محبّت خداوند است . از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود :
مَنْ أكثَرَ ذِكرَ اللَّهِ عز و جل أحَبَّهُ اللَّه . « 4 »
هر كه خدا را بسيار ياد كند ، خداوند ، دوستش دارد .
ذكر حقيقى ، ذكرى است كه از دل ، برخاسته باشد و آنچه تنها بر زبان جارى مىشود ، ذكر نيست . ذاكِر ، كسى است كه خود را در محضر خدا مىبيند :
باش چو در مجلسى ، دل به خدا ، رو به خلق * چون كه به خلوت روى ، روى و دلت سوى يار .
هامش
( 1 ) . ر . ك : مصباح المتهجّد ، ص 411 ، ح 536 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 337 ، ح 5 .
( 2 ) . الإقبال ، ج 3 ، ص 299 ؛ بحار الأنوار ، ج 94 ، ص 99 .
( 3 ) . براى اطّلاع بيشتر ، ر . ك : دوستى در قرآن و حديث ، بخش دوم ، فصل سوم : اسباب محبوبيت نزد خدا .
( 4 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 500 ، ح 3 ؛ بحار الأنوار ، ج 93 ، ص 160 ، ح 39 .