( 36 ) : وَ التَّامّينَ فى مَحَبَّةِ اللَّهِّ .
و كاملان در دوستى خدا . . .
توضيح واژهها
التّامّين : جمع « تامّ » ، به معناى كامل ، چيز بدون نقص ، تمام . « 1 »
مَحَبَّة : دوستى ، علاقه ، محبّت ، مهرورزى . « 2 »
شرح
اهل بيت عليهم السلام ، در محبّت خداوند به بالاترين مرتبه دست يافتهاند و آنچنان به خدا عشق ورزيدهاند كه آنان را با عنوان « التّامّين فى محبة اللَّه ؛ ( كاملان در دوستى خدا ) » مىشناسيم . در اين مجال ، مفهوم دوستىِ خدا ، راه رسيدن به محبّت خداوند و نشانههاى كمالِ محبّت خدا را بررسى مىنماييم :
دوستى خدا
محبّت ، يعنى احساس ميل نسبت به چيزى كه براى انسان ، لذّتبخش است . دوستى خدا نيز احساسى درونى و دريافتنى است كه قابل بيان و تعريف نيست . بنا بر اين ، نمىتوان محبّت خدا را آن گونه كه دوستان او چشيدهاند ، بيان كرد . از سوى ديگر ، برخى محبّت خدا را انكار مىكنند ؛ زيرا جنسيّت را شرط دوستى مىپندارند و علاقهء انسان را به چيزى كه از جنس او نيست ، نمىپذيرند و معتقدند : از آن جا كه ماهيّت خدا با انسان متفاوت است ، نمىتوان از دوستى خدا سخن گفت . بايد گفت كه اين تفكّر ، پندارى واهى است و تجانس ، شرط محبّت نيست و انسان ، به شعر ، نقّاشى ،
هامش
( 1 ) . « تمام الشّىء ، إنتهاؤه إلى حدّ لا يحتاج إلى شىء خارج عنه » ( مفردات ألفاظ القرآن ، ص 168 ) .
( 2 ) . « الحبّ : نقيض البغض » ( لسان العرب ، ج 1 ، ص 289 ) . « المحبّة : إرادة ما تراه أو تظنّه خيراً » ( مفردات ألفاظ القرآن ، ص 214 ) .