مىبَرَد و از طاغوت ، بيزارى مىجويد .
اهل بيت عليهم السلام در قلّهء دعوت به خدا
فراخوانى به سوى خدا ، وظيفهاى همگانى است و بر همهء بندگان خدا ، واجب است كه ديگران را با نعمتِ بى پايان پروردگار ، آشنا كنند و براى برپايى دستورهاى آفريدگار ، تلاش كنند . قرآن ، تبليغ در راه خدا را با جهادِ در راه او ، همسان مىداند و حتّى جنگ در راه حق ، نبايد دعوت به سوى حق را كنار زند :
« وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ .
« 1 »
و شايسته نيست كه مؤمنان ، همگى [ براى جهاد ] كوچ كنند . پس چرا از هر فرقهاى از آنان ، دستهاى كوچ نمىكنند تا [ دستهاى بمانند و ] در دين ، آگاهى پيدا كنند و قوم خود را ، وقتى به سوى آنان باز گشتند ، بيم دهند ، باشد كه آنان [ از كيفر الهى ] بترسند ؟ » .
بنا بر اين ، مؤمنان ، كما بيش به سوى خدا دعوت مىكنند و با همهء كاستىها ، شعارشان ، دعوت به سوى حقّ است . امّا همهء مؤمنان ، در اين مسير به برگزيدگان خدا ، چشم دوختهاند و معصومان عليهم السلام در بالاترينِ قّلهء دعوت به سوى خدا هستند .
برترين موجودِ عالم هستى ، پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله ، از سوى خداوند ، به عنوان داعى و فراخوان به سوى خدا ، فرستاده شد :
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً .
« 2 »
اى پيامبر ! ما تو را گواه و مژده و بيم دهنده فرستاديم ، و خوانندهء به سوى خدا به فرمان او و چراغى تابان » .
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 122 .
( 2 ) . سورهء احزاب ، آيهء 45 - 46 .