يكى از اسرار الهى كه همچنان ناگشوده خواهد ماند ، حكمت و علّت غيبت ولى عصر ( عج ) است ؛ زيرا مردم ، تحمّل پذيرش آن را ندارند . بنا بر نقلى ، عبد اللَّه بن فضل هاشمى ، علّت غيبت امام مهدى عليه السلام را از امام صادق عليه السلام پرسيد . امام عليه السلام فرمود :
لِأمرٍ لَم يُؤذَنْ لَنا فى كَشفِهِ لَكُم .
به علّتى كه اجازه نداريم آن را براى شما ، فاش سازيم .
راوى ، دگر باره پرسيد : پس حكمت غيبت او چيست ؟
امام فرمود :
إنَّ وَجهَ الحِكمَةِ فى ذلِكَ لا يَنكَشِفُ إلّابَعدَ ظُهورِهِ كَما لَم يَنكَشِف وَجهُ الحِكمَةِ فيما أتاهُ الخِضرُ عليه السلام مِن خَرقِ السَّفِينَةِ وَ قَتلِ الغُلامِ و إقامَةِ الجِدارِ لِمُوسى عليه السلام إلى وَقتِ افتِراقِهِما . « 1 »
حكمت آن ، فقط پس از ظهور او معلوم خواهد شد ، همچنان كه حكمت آنچه كه خضر عليه السلام به جا آورد ، يعنى سوراخ كردن كشتى ، كُشتن بچّه ، و ساختن ديوار براى موسى عليه السلام ، تا هنگام جدايى آن دو ، معلوم نشد .
سپس امام صادق عليه السلام به پرسنده ، يعنى عبد اللَّه ، فرمود :
إنَّ هذا الأمرَ أمرٌ مِن [ أمرِ ] اللَّهِ تَعالى و سِرٌّ مِن سِرِّ اللَّهِ ، وَ غَيبٌ مِن غَيبِ اللَّهِ . « 2 »
اين امر ( غيبت ) ، امرى از [ امور ] خدا و رازى از راز [ هاى ] خدا و غيبى از غيب [ هاى ] خداست .
اكنون حكمت انتخاب اهل بيت عليهم السلام و توصيف آنها به « حَفَظة سرّ اللَّه ؛ نگاهبان راز خدا » را در مىيابيم . امامان عليهم السلام ، نگاهبانان اسرار الهىاند و هرگز راز خداوند را براى كسى فاش نمىكنند و از آثار رازهاى او در زندگانى خويش ، بهره مىبرند و مردم را به سوى كمال ، هدايت مىكنند .
هامش
( 1 ) . اشاره به آياتى از قرآن كريم است كه موسى عليه السلام ، همراهى با يكى از صالحان را از خداوند ، درخواست كرد . شرطِ آن ، شكيبايى وى در برابر كارهاى آن مرد صالح قرار داده شد ؛ امّا موسى عليه السلام نتوانست حكمتِ رفتار او را دريابد و در هنگام جدايى ، حكمت هر يك از كارهاى او را فهميد ( ر . ك : سورهء كهف ، آيات 65 - 82 ) .
( 2 ) . كمال الدين ، ص 482 ، ح 11 .