از مهر و مدح مهدى ، در راهِ حق مقيم * اين عمرِ خويش بُرده به پايانم آرزوست
در خدمتت رسيده و آن گه براى تو * نفسِ عزيز كرده ، به قربانم آرزوست
اى پيشواى خلق ، چو نوح بنى مُضَر « 1 » * از بهر دشمنانِ تو توفانم آرزوست
دائم حديثِ « حمزهء كوچك » بر اين بود * كز جاه و دولتت سر و سامانم آرزوست
اى مصطفى و خَلق و على از تو شادمان * در خدمت تو شيوهء احسانم آرزوست
اى مِدحت تو و پدران مُطهّرت * پُر نقش كرده دفتر و ديوانم آرزوست .
« 2 »
8 / 4 خواجوى كرمانى « 3 »
به مقدم خلف منتظر ، امام همام * مسيح خضرقدوم و خليل كعبهمقام
هامش
( 1 ) . نوح بنى مُضَر : مُضَر ، يكى از اجداد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است . به اين ترتيب ، شاعر ، نوح عليه السلام را در سلسلهء نياكان پيامبر گرامى اسلام لحاظ كرده است .
( 2 ) . نسخهء خطى كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 3528 ، ص 223 ( دانشنامهء شعر مهدوى : ج 1 ص 42 ) .
( 3 ) . كمال الدّين ابوالعطا محمود بن على مرشدى ، عارف ، شاعر ، متخلّص به « خواجو » و معروف به « نخلبند شعرا » ، در سال 689 ق در كرمان متولد شد . خواجو ، اشعار عرفانى نيز مىسرود و در غزلسرايى ، مورد پسند حافظ بود . از جملهء آثار اوست : هماى و همايون ؛ گل و نوروز ؛ كمال نامه ؛ و ديوان شعر . خواجو تركيببند معروفى دارد . سال 753 ق در كرمان درگذشت ( تاريخ ادبيات در ايران : ج 3 ص 809 ، تاريخ نظم و نثر ، ص 199 ، تذكره شاعران كرمان ، ص 222 ، دويست سخنور ، ص 91 ) .