1687 . تهذيب الأحكام - با سندش به نقل از ابو حمزهء ثمالى - : امام صادق عليه السلام فرمود : « زمين باقى نمىماند ، جز آن كه عالِمى از ما در آن هست كه حق را از باطل باز مىشناسد .
تقيّه براى اين وضع شد كه خون ، حفظ شود . پس چون تقيّه به خونريزى بينجامد ، ديگر روا نيست ، و به خدا سوگند ، اگر دعوت مىشديد تا ما را يارى دهيد ، مىگفتيد : " ما كارى نمىكنيم . ما تقيّه مىكنيم " . و تقيّه از پدران و مادرانتان برايتان محبوبتر بود و اگر قائم قيام كند ، به درخواست يارى از شما نياز ندارد و حدّ الهى را بر بسيارى از منافقان شما جارى مىكند » . « 1 »
8 / 3 : برافكندن فتنه از بيخ و بُن
1688 . الكافى - با سندش به نقل از محمّد بن مسلم - : به امام باقر عليه السلام گفتم : سخن خداى عز و جل : « با آنان بجنگيد تا فتنهاى نماند و دين ، جملگى از آنِ خداوند باشد » چه معنايى دارد ؟
فرمود : « تأويل اين آيه هنوز نيامده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اجازه [ ى جنگيدن ] به يارانش داد ؛ زيرا خود و آنها به آن نياز داشتند و اگر تأويل آن فرا رسيده بود ، از آنها نمىپذيرفت [ كه نجنگند ] ؛ امّا آنان ( دشمنان خونخوار مهدى عليه السلام ) كشته مىشوند تا خداوند ، يكتا شمرده شود و شركى در ميان نباشد » . « 2 »
1689 . الفتن ، ابن حمّاد - به نقل از زرّ بن حُبَيش - : شنيد [ م ] على عليه السلام مىفرمايد : « خداوند ، گره فتنهها را با مردى از ما مىگشايد كه فتنهگران را خوار مىدارد و جز با زبان
هامش
( 1 ) . تهذيب الأحكام : ج 6 ص 172 ح 335 ( با سند موثّق ) .
( 2 ) . الكافى : ج 8 ص 201 ح 243 ( با سند حسن مثل صحيح ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 378 ح 181 .