كردهاند ، وعده داده است كه حتماً آنان را در اين زمين ، جانشين خواهد كرد . . . » » . « 1 »
1834 . صحيح البخارى - با سندش به نقل از خبّاب بن ارِت - : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بردش را زيرانداز خود كرده و در سايهء كعبه نشسته بود كه به ايشان شكايت كرديم و گفتيم : آيا براى ما كمك نمىطلبى ؟ آيا براى ما دعا نمىكنى ؟
فرمود : « پيش از شما ، مرد را مىگرفتند و چالهاى برايش در زمين مىكندند و او را در آن قرار مىدادند و ارّه مىآوردند و بر سرش قرار مىدادند و او را دو نيم مىكردند و با شانههاى آهنين ، پوستش را مىتراشيدند و اينها هيچ يك ، او را از دينش باز نمىداشت . به خدا سوگند ، اين امر ( ولايت و حكومت ما ) به سرانجام خواهد رسيد تا آن جا كه سواره از صنعاء تا حضرموت مىرود و جز از خدا نمىهراسد و گرگ ، چوپان گلّهاش است ؛ امّا شما عجله مىكنيد » . « 2 »
1835 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از يحيى بن علاء رازى - : شنيدم كه امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« خداوند متعال ، در اين امّت ، مردى را پديد مىآورد كه از من است و من از اويم . خداوند متعال ، بركات آسمانها و زمين را به دست او روان مىكند و آسمان ، بارانش را فرو مىفرستد و زمين ، بذرش را بيرون مىدهد و حيوانات وحشى و درندگان ، ايمن و آسوده مىشوند و زمين ، از عدل و داد پر مىشود ، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است » . « 3 »
1836 . الخصال - با سندش به نقل از ابو بصير و محمّد بن مسلم از امام صادق عليه السلام ، از پدرش ، از جدّش ، از پدرانش عليهم السلام - : امير مؤمنان عليه السلام در يك مجلس ، چهارصد نكته به يارانش آموخت كه به صلاح دين و دنياى مسلمان است . فرمود : « . . . و اگر قائمِ ما قيام كند ، آسمان ، بارانش را فرو مىفرستد و زمين ، گياهش را بيرون مىآورد و دشمنى ، از دلهاى بندگان مىرود و درندگان و چارپايان با هم در صلح و صفايند ، تا آن جا كه زن از عراق تا شام مىرود و پايش را جز روى
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : ج 51 ص 64 ح 65 .
( 2 ) . صحيح البخارى : ج 6 ص 2546 ح 6544 ، سنن أبى داوود : ج 3 ص 47 ح 2649 ، مسند ابن حنبل : ج 7 ص 450 ح 21114 ، صحيح ابن حبّان : ج 15 ص 91 ح 6698 ، كنز العمّال : ج 1 ص 263 ح 1320 ؛ إعلام الورى : ج 1 ص 121 ، تاريخ اليعقوبى : ج 2 ص 28 ( اين دو منبع با عبارت مشابه ) ، بحار الأنوار : ج 18 ص 210 ح 38 .
( 3 ) . الغيبة ، طوسى : ص 188 ح 149 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 146 ح 16 .