تازهعروس كه بر فراش خود آرميده ، با مژدهء بهشت به خواب مىرود و اهل بيت عليهم السلام را در بهشت رضوى زيارت مىكند و . . . تا اين كه قائم عليه السلام قيام مىكند . در اين هنگام ، خداوند ، مؤمن را بر مىانگيزاند تا به نداى امام زمان عليه السلام پاسخ گويد و همراه ديگران دسته دسته به سوى وى مىروند . « 1 » در برخى احاديث ، از پرسش مؤمنان از رجعت ديگر مؤمنان در هنگامهء ظهور ، سخن رفته است . « 2 »
در حديث رجعت ، امام على عليه السلام ، از علائم ظهور به حساب آمده است ؛ « 3 » امّا اين حديث با احاديثى كه اوّلين رجعت كننده را امام حسين عليه السلام معرّفى مىكند و رجعت ايشان را هنگام مرگ يا كشته شدن امام زمان عليه السلام تعيين كرده است ، منافات دارد .
شايد بتوان گفت كه مراد از اوّلين رجعت كننده در اين احاديث ، رجعت پس از مرگ امام زمان عليه السلام است كه اولين رجعت كننده ، امام حسين عليه السلام است و همايشان متكفّل كفن و دفن امام زمان عليه السلام خواهد شد .
از سوى ديگر ، رجعت امام على عليه السلام پيش از ظهور ، يكى از رجعتهاى امير مؤمنان عليه السلام است ؛ زيرا در احاديث متعدّدى ايشان صاحب « رجعات ( بازگشتها ) معرّفى شده است . « 4 » در زيارتهاى ايشان نيز اين موضوع بيان شده است . « 5 » در
هامش
( 1 ) . الكافى : ج 3 ص 131 ح 4 ، بحار الأنوار : ج 6 ص 198 ح 51 .
( 2 ) . الكافى : ج 8 ص 50 ح 14 ، بحار الأنوار : ج 53 ص 3 9 .
( 3 ) . بحار الأنوار : ج 53 ص 91 - 92 .
( 4 ) . ر . ك : الكافى : ج 1 ص 197 ح 3 ؛ بصائر الدرجات : ص 199 ح 1 و مختصر بصائر الدرجات : ص 41 و 204 وبحار الأنوار : ج 53 ص 101 ح 123 .
( 5 ) . ر . ك : المزار الكبير : ص 305 .