تا فلان بلا و گرفتارى پيش آيد . سپس [ لشكر خشم ] از هر قبيله مانند ابرهاى پاييزى گرد هم مىآيند ؛ پراكنده و يكى دو تايى يا سه و چهارتايى و پنج و شش و هفت و هشت و نُه و ده [ نفرى ] » . « 1 »
1622 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از مفضّل بن عمر - : امام صادق عليه السلام فرمود : « هنگامى كه به امام [ مهدى عليه السلام ] اذن داده مىشود خداوند ، را با نام عبرىاش مىخواند و سيصد و سيزده ياورش مانند ابرهاى پاييزى به گِردش فرا هم مىآيند و آنان پرچمداران او هستند . برخى از آنها شب از بسترشان ناپديد مىشوند و صبح در مكّه هستند و يكى از آنها روز ديده مىشود كه ميان ابرها سير مىكند و نام او و نام پدرش و هويت و تبارش شناخته شده است » .
گفتم : فدايت شوم ! كدام يك ايمانش بيشتر است ؟
فرمود : « كسى كه روز ، ميان ابرها سير مىكند و آنان ، ناپديد شدگان اند و اين آيه در بارهء آنها نازل شده است : « هر كجا باشيد ، خداوند ، همهء شما را [ گرد ] مىآورد » » . « 2 »
1623 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از محمّد بن مسلم - : امام باقر عليه السلام در بارهء سخن خداى متعال : « آيا كسى كه به درمانده ، چون او را بخواند ، پاسخ مىدهد [ خداى حقيقى است ] ؟ » فرمود : « در بارهء قائم عليه السلام نازل شده است و جبرئيل به صورت پرندهاى سفيد بر ناودان كعبه مىنشيند و نخستين آفريدهء خداست كه با او بيعت مىكند و سپس سيصد و سيزده نفر با او بيعت مىكنند . پس هر كه به راه افتاده باشد ، در آن ساعت مىرسد و هر كس راه نيفتاده باشد ، از بسترش ناپديد مىشود و اين ، همان
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 312 ح 2 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 247 ح 129 . نيز ، ر . ك : الغيبة ، نعمانى : ص 311 ح 1 .
( 2 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 312 ح 3 ، تفسير العيّاشى : ج 1 ص 67 ح 118 ، كمال الدين : ص 672 ح 24 ( با عبارت مشابه ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 368 ح 153 .