تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
آويخته است و پيش روى قائمِ ما اهل بيت ، همراه چهار هزار جنگاورِ « 1 » رجعت‌كننده ، از پاى كوه به بالا مىرود » . « 2 » ر . ك : ص 7 ( بخش دهم / فصل سوم : رجعت )

4 / 4 : ياوران امام عليه السلام از شهرها و اقوام گوناگون

الف - قميان

1551 . تاريخ قم - از عفّان بصرى - : ابى عبد اللَّه ( امام صادق ) عليه السلام فرمود كه : « هيچ مىدانى كه قم را چرا قم نام كردند ؟ » . ما گفتيم كه : خداى و رسول خداى و تو بدان عالم‌ترى و داناتر . فرمود : « از براى آن قم نام نهادند كه اهل آن با قائم خاندان محمّد عليه السلام جمع شوند ، و با او قائم و مستقيم باشند ، و او را نصرت و مدد نمايند » . « 3 » 1552 . تاريخ قم : به اسانيد از ابى عبد اللَّه الصّادق عليه السلام روايت است كه او فرموده كه : « شهر قم ، شهر ما و شهر شيعت ماست . شهرى است پاكيزه و مقدّسه و مطهّره ، و ولايت و دوستى ما و اهل البيت ما قبول كرده است . هيچ جبّارى و ظالمى و سركشى بديشان قصد بد نكند و بديشان بد نخواهد ، الّا كه حق - سبحانه و تعالى - بر او به تعجيل عقوبت فرمايد ، مادام تا با برادران خود ، خيانت نكنند و نورزند . چون ايشان خيانت كنند ، در حقّ يكديكر ، و شعار و دثار خود سازند ، حق - سبحانه و تعالى - جبّاران و گردنكشان را بر ايشان مسلّط گرداند » . بعد از آن فرمود كه : « اهل قم ، انصار و ياوران قائم عليه السلام ماند ، و رعايت كنندگان حقوق ما » .
هامش
( 1 ) . در بحار الأنوار ، « تكبيرگوى » آمده است . ( 2 ) . رجال الكشّى : ج 2 ص 481 ح 390 ، بحار الأنوار : ج 53 ص 76 ح 81 . ( 3 ) . تاريخ قم : ص 278 ، بحار الأنوار : ج 60 ص 216 ح 38 .