امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « اين امر ( قيام ) ، وقتى داشت و قرار بود در سال صد و چهل باشد ؛ امّا شما آن را بازگو و پخش كرديد . خدا هم آن را به تأخير انداخت » . « 1 »
1504 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از ابو بصير - : به امام صادق عليه السلام گفتم : براى اين امر ( غيبت ) ، وقتى نيست كه به آن برسد و بدنهايمان را آسوده كند ؟
فرمود : « چرا ؛ امّا شما آن را افشا كرديد . خدا هم آن را به تأخير انداخت » . « 2 »
1505 . تحف العقول - به نقل از ابوجعفر محمّد بن نعمان - : امام صادق عليه السلام به من فرمود : . . . « اى پسر نعمان ! عالِم نمىتواند همهء آن چه را مىداند ، برايت بگويد ؛ زيرا آن ، رازى است كه خداوند با جبرئيل در ميان نهاده و جبرئيل به محمّد صلى الله عليه و آله گفته و محمّد صلى الله عليه و آله به على و على به حسن و حسن به حسين و حسين به على و على به محمّد و محمّد به كسى كه با او راز گفته است . پس عجله نكنيد ، كه به خدا سوگند ، اين امر ( قيام ) ، سه بار نزديك شد و شما آن را پخش كرديد و خدا هم آن را به تأخير انداخت . به خدا سوگند ، هيچ رازى نيست ، جز آن كه [ به خاطر پخش كردن شما ] دشمنانتان از شما به آن آگاهترند » . « 3 »
1506 . مختصر بصائر الدرجات - با سندش به نقل از ابو بصير - : امام صادق عليه السلام فرمود : « به ياران محمّد صلى الله عليه و آله ، وعدهء سال هفتاد داده شده بود و هنگامى كه حسين عليه السلام به شهادت رسيد ،
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 292 ح 8 ( با چهار سند كه دو تاى آنها معتبراند ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 117 ح 42 .
( 2 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 288 ح 1 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 117 ح 40 .
( 3 ) . تحف العقول : ص 310 ، بحار الأنوار : ج 78 ص 289 .