مىرود و [ بازماندگان ] آنها را نيز مىكشد . سپس به اهل مشرق و عَبّاسيان روى مىآورد و وارد كوفه مىشود » . « 1 »
1158 . الفتن ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از جابر - : امام باقر عليه السلام فرمود - : « [ عبّاسيان ] هنگامى كه دچار اختلاف شوند و ذو الشفا سر بر آورد ، جز اندكى نمىپايند كه ابقع در مصر ظهور مىكند . [ عبّاسيان ] مردم را مىكشند تا به ارم مىرسند . سپس آن مرد زشترو بر آنها مىشورد و جنگى سخت ميان آنها در مىگيرد و آن گاه سفيانى ملعون ، پديدار مىشود و بر هر دو ، چيره مىشود و پيش از آن ، دوازده پرچم در كوفه برافراشته مىشوند كه همگى معلوم اند و مردى از نسل حسين عليه السلام كه به سوى پدرش فرا مىخواند ، به سوى كوفه مىآيد و سپس سفيانى ، لشكريانش را به هر سو مىفرستد » . « 2 »
1159 . الفتن ، ابن حمّاد : امام باقر عليه السلام فرمود : « سفيانى در دمشق با يكى از مروانيان درگير مىشود و بر او چيره مىگردد و وى را مىكُشد و تا سه ماه ، مروانيان را مىكُشد . آن گاه رو به اهل مشرق مىآورد و وارد كوفه مىشود » . « 3 »
1160 . الفتن ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از ابو رومان - : امام على عليه السلام فرمود : « هنگامى كه كار سفيانى بالا مىگيرد ، كسى از بلاى آن در امان نمىماند ، جز كسى كه بر محاصره و در تنگنا واقع شدن شكيب ورزد » . « 4 »
1161 . الفتن ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از محمّد بن جعفر - : على بن ابى طالب عليه السلام فرمود :
« سفيانى ، لشكر عراق را به سركردگى مردى از بنى حارثه ، روانه مىكند ، كه دو گيسوى بافته شده مانند زنان دارد و به او نَمِر يا قمر بن عَبّاد ، گفته مىشود . وى
هامش
( 1 ) . الفتن : ج 1 ص 287 ح 838 .
( 2 ) . الفتن : ج 1 ص 286 ح 836 .
( 3 ) . الفتن : ج 1 ص 287 ح 838 .
( 4 ) . الفتن : ج 1 ص 246 ح 699 ، كنز العمّال : ج 11 ص 283 ح 31533 .