1403 . فلاح السائل - با سندش به نقل از عبّاد بن محمّد مدائنى - : در مدينه بر امام صادق عليه السلام وارد شدم . ايشان نماز ظهرش را خوانده و در حالى كه دستانش را رو به آسمان برده بود ، چنين دعا مىنمود : . . . . « 1 »
فرمود : « آن گاه كه صاحب اختيار خلقت و امور عالم بخواهد » .
گفتم : پيش از آن ، علامتى دارد ؟
فرمود : « آرى ، علامتهاى گوناگونى دارد » .
گفتم : مانند چه ؟
فرمود : « خروج پرچمى از مشرق و پرچمى از مغرب و فتنهاى كه اهل بغداد را فرا مىگيرد و خروج مردى از فرزندان عمويم زيد در يمن و به غارت بردن پوشش كعبه ، و البتّه خداوند ، هر چه بخواهد ، مىكند » . « 2 »
1404 . الملاحم و الفتن : روايت شده كه از امام جعفر صادق عليه السلام ، ظهور قائم اهل بيت عليهم السلام را جويا شدند . آهى كشيد و فرمود : « چه دشوارىها دارد ! » و گريست [ و سپس فرمود : ] « هنگامى كه خواجگان ، زنان و سياهان ( بردگان و زنگيان ) در دولت ، حكم برانند و جوانان و كودكان ، فرمانروايى را به دست گيرند و مسجد جامع كوفه از آبادى ، دور باشد و دو پل ساخته شود ، آن هنگام ، زوال فرمانروايى فرزندان عمويم عبّاس و ظهور قائم ما اهل بيت است » . « 3 »
هامش
( 1 ) . مؤلّف فلاح السائل ، اين دعا را جزو تعقيبات نماز ظهر آورده و آن را در بارهء امام مهدى عليه السلام دانسته است و احاديث صحيحى ، بشارت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را به او و ظهورش در آخر الزمان ، گزارش كردهاند و اين حديث نيز از جملهء آنهاست ( ر . ك : همين دانشنامه : ج 6 ص 235 ح 1083 ) .
( 2 ) . فلاح السائل : ص 308 ح 209 ، بحار الأنوار : ج 86 ص 62 ح 1 . نيز ، براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانشنامه : ج 6 ص 235 ح 1083 .
( 3 ) . الملاحم و الفتن : ص 369 ح 542 ، الصراط المستقيم : ج 2 ص 258 .